تبليغاتX
سیستم هاي میکروالکترومکانیکال و نانو
  گستره توليد نانو دستگاه هادر جهان
گستره توليد نانو دستگاه هادر جهان

نياز شديد به افزايش عملکرد دستگاه‌هاي الکترونيکي موجب شده تا توليدکنندگان به ساخت ترانزيستورهاي کوچک و کوچک تر گرايش پيدا کنند. به اين منظور توليد نانودستگاه هايي با ابعاد کوچک اجتناب ناپذير به نظر مي‌رسد.


 

به گزارش سرويس علمي برنا، محققان مي گويند برنامه‌ريزي تک تک واحدهاي مداري نانودستگاه‌ها و عيب‌يابي آنها به‌دليل تعداد بسيار زياد اجزاي آن تقريباً غير ممکن است.
محققان معتقدند، بهتر است به جاي تعيين مشخصات بعدي دستگاه، آن را همانند يک شبکه عصبي در نظر بگيريم.
در اين شيوه تعداد المان‌هاي غير خطي مورد نياز کاهش پيدا مي‌كند، که با فاصله کنار هم قرار دارند و المان‌هاي خطي شروع به کار كرده، جريان ورودي را به المان‌ها ي غير خطي منتقل مي‌کنند.

متناسب با نحوه ساخت اين ميله‌هاي عرضي، مي‌توان ميزان ورودي متغير به اين المان‌هاي غير خطي را تنظيم نمود. با اين کار اين شبکه مي‌تواند با از کار افتادن المان‌هاي خطي، خود را بازيابي و ترميم نمايد.

اين شبکه يک ساز و كار برنامه‌ريزي خودفراگير را فراهم مي‌کند که با تشکيل لايه‌اي در اطراف ناحيه مشخصه‌سازي دستگاه، مشکل کامپايل آن را برطرف نمايد.
گفتني است هم‌اكنون تمامي اين نتايج در مرحله تئوري است؛ ولي با اين حال مي‌توان آن را راهي جايگزين و رو به جلو براي رفع برخي مشکلات پيچيده در ساخت دستگاه هاي الکترونيکي به شمار آورد.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه سی و یکم شهریور 1386  |
 تسريع توسعه الكترونيك مولكولي با روشي جديد
تسريع توسعه الكترونيك مولكولي با روشي جديد

اغلب مي‌توان رسانايي مواد را از طريق افزودن ناخالصي‌ها بهبود بخشيد. به عنوان مثال فولاد آهني است که داراي مقداري کربن مي‌باشد. جهت توليد مواد مورد نياز براي قطعات الکترونيکي پيشرفته، مقدار کمي ناخالصي به سيليکون اضافه مي‌کنند.

اين ناخالصي‌ها امکان عبور جريان الکتريسيته از نيمه‌هادي‌ها را ايجاد کرده و به طراحان اجازه مي‌دهد ويژگي‌هاي الکتريکي مواد را کنترل کنند.

محققان موسسه علوم وايزمن همراه با همکارانشان در آمريکا اولين کساني هستند که توانستند فرآيند ناخالص‌سازي را در زمينه الکترونيک مولکولي (توسعه قطعات الکترونيکي ساخته شده از تک‌لايه‌هاي مولکول‌هاي آلي) به اجرا بگذارند.

چنين قطعاتي مي‌توانند ارزان و زيست‌تخريب‌پذير بوده و دستکاري آنها نيز آسان باشد. مشکلي که در زمينه قطعات الکترونيکي مولکولي وجود دارد اين است که ابتدا اين مواد آلي بايد به صورت خالص ساخته شده و سپس راهي براي وارد کردن ناخالصي در اين سيستم‌هاي نسبتاً حساس پيدا شود.

اين کاري است که پروفسور ديويد کاهن از موسسه وايزمن به همراه همکاران ديگرش انجام دادند. آنها پس از آنکه موفق به خالص‌سازي لايه‌هاي آلي در حدي شدند که ناخالصي‌هاي باقي‌مانده در رفتار الکترونيکي سيستم تأثير نگذارند، نشان دادند که امکان وارد کردن ناخالصي‌ها در اين لايه‌ها وجود دارد.

اين محققان تک‌لايه‌هاي تميز را از طريق قرار دادن سطوح آنها در معرض نور ماوراي بنفش يا اشعه الکتروني ضعيف ناخالص کردند. اين تابش‌ها باعث تغيير در پيوندهاي شيميايي مي‌شوند که لايه مولکولي را مي‌سازند.در نهايت اين پيوندها بر عبور الکترون‌ها از اين مولکول‌ها تأثير گذاشتند.

نتايج اين تحقيق در Journal of American Chemical Society منتشر شده است.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه سی و یکم شهریور 1386  |
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه سی و یکم شهریور 1386  |
 Nanotechnology based magnetic separation could revolutionize separation technology

Nanotechnology based magnetic separation could revolutionize separation technology

Probably any chemist must have dreamt about it: Quick isolation of a chemical from a reaction mixture without the hassle of tedious liquid handling lasting for hours. The problem is that today the product separation and postprocessing of organic compounds, proteins, nucleic acids, and natural products from complex reaction mixtures remains labor-intensive and costly. Catalytic processes in the liquid phase are important in many areas of the fine and specialty chemicals industries, and the use of solid catalysts means easier catalyst separation and recovery, hence facilitating their reuse. Usually a smaller catalyst particles means a higher activity, and sub micron particles are particularly attractive because they experience no significant attrition, i.e. no reduction in particle size. A major difficultly with small particles is the cumbersome fact that they are almost impossible to separate by conventional means, which can lead to the blocking of filters and valves by the catalyst. A possible solution to this problem is the magnetic separation of products from mixtures, as routinely applied in biochemistry. Unfortunately, the exorbitant price of magnetic microbeads and their low binding capacity limit their use for organic synthesis. Researchers in Switzerland, have now found a way to link organic molecules to metallic nanomagnets. This allows separating tagged molecules or reagents after synthesis within seconds. The technology is now explored in organic chemistry and biotechnology as an alternative to chromatography or crystallization. Combining classical organic synthesis or polymer production with magnetic separation could potentially revolutionize key processes in the chemical industry.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه سی و یکم شهریور 1386  |
 Swirled to the left or right? Nanofibers align in stirred liquid

Swirled to the left or right? Nanofibers align in stirred liquid

Is the vortex in a stirred liquid swirling clockwise or counterclockwise? A zinc porphyrin dendrimer--a branched molecule with a central zinc atom--can answer this question. As Japanese researchers report in the journal Angewandte Chemie, the optical activity of a solution containing this substance changes rapidly when the direction of stirring is changed.

It is possible that vortexes in the distant past were responsible for breaking the symmetry in nature to give us the "handed" life we see today, which has clear preferences for "left-" or "right-handed" molecular building blocks like sugars and amino acids. Vortexes in liquids clearly twist either one way or the other, as do screws, our hair, or snail shells. They can be related to each other like mirror images or left and right hands. This is called "handedness" (chirality).

Vortexes are very complex structures, containing many regions with currents moving in completely different directions. For example, if a liquid is stirred in a cuvette, a dense circular current forms at the center while a loose spiral-shaped flow is present in the outer regions of the vortex.

 محققان موفق به ساخت پلاستيک رسانا شدند
محققان موفق به ساخت پلاستيک رسانا شدند


با استفاده از گرافن در مواد کامپوزيتي مي‌توان پلاستيک رسانايي ساخت که با توجه به هزينه کم توليد آن، کاربردهاي مختلفي خواهد داشت. با اين حا ل به نظر نمي‌رسد که استحکام اين مواد به حد نانولوله‌هاي کربني‌اي برسد که در هم رفتگي شبکه‌اي بيشتري دارند.


به گزارش سرويس علمي برنا، گرافن با ساختار شبکه‌اي خود به ضخامت يک اتم کربن و کاربردهاي بسيار متنوعي که دارد دانشمندان را به حيرت واداشته‌است.
هم‌اکنون با اينكه تنها سه سال از کشف اين ماده مي‌گذرد، صدها مقاله درباره آن به نگارش درآمده‌است.
دانشمندان با انجام آزمايش‌هاي مختلف دريافته‌اند که اين ماده حتي در شرايطي که غلظت حامل‌هاي بار درآن ظاهرا ً صفر است، باز هم از قابليت رسانش الکتريکي برخوردار است. در واقع الکترون‌هاي پيرامون اتم‌هاي کربن با پتانسيل تناوبي شبکه لانه زنبوري گرافن برهم کنش نموده و در نتيجه، شبه ذرات جديدي با جرم حالت سکون صفر، که بسيار سريع‌تر از الکترون‌هاي ساير نيمه‌رساناها حرکت مي‌کنند، به وجود مي‌آيند.

کاربرد جذاب ديگر اين ماده استفاده از پودر آن در باتري‌هاي الکتريکي به جاي گرافيت است. نسبت سطح به حجم بالا و رسانش الکتريکي بسيار خوبي که پودرهاي گرافني دارند مي‌تواند منجر به بهبود بازدهي اين باتري‌ها شده، حتي بهتر از باتري‌هاي مدرن الياف کربني کنوني عمل کند.
لازم به ذکر است، علي‌رغم پيشرفت بسيار سريع و خوبي که گرافن داشته‌است، هنوز قابليت‌هاي زيادي از آن ناشناخته مانده‌است.
|+| نوشته شده توسط zatan در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386  |
 نانو سيم ها در خدمت نسل جديد رايانه ها
پيوند نانو فناوري و دانش الکترونيک:
نانو سيم ها در خدمت نسل جديد رايانه ها


با استفاده از نانو سيم ها امکان توسعه نسل جديد رايانه ها که از پردازشگر هاي کوانتومي براي تحليل اطلاعات خود استفاده ميکنند،فراهم مي شود.


به گزارش سرويس علمي برنا، محققان سوئدي با استفاده از يک نانو سيم اينديم آرسنيدي، توانستند نحوه چيدمان الکترون ها را کنترل کنند.
اين اولين گام مهم به‌سمت ساخت رايانه هاي کوانتومي است.
به عقيده محققان يکي از راه‌هاي پردازش اطلاعات کوانتومي در کنترل حرکت الکترون ها نهفته‌ است.
نحوه ساخت نانوسيم هاي مورد نياز براي اين کار بسيار ساده است؛ نانوسيم‌هاي اينديم آرسنيدي خودبه‌خود در حين بلور‌‌ شدن داخل ميله‌ها آرايش مي‌يابند ويک سيم نازک تشکيل مي دهند .
محققان معتقدند در طي پنج تا ده سال آينده نمي توان اولين رايانه هاي کوانتومي را ساخت زيرا به مطالعه و تحقيق بيشتري در اين زمينه نياز است.
|+| نوشته شده توسط zatan در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386  |
 ساخت نانو ماهواره قابل کنترل در روسيه

ساخت نانو ماهواره قابل کنترل در روسيه


ساخت نانو ماهواره‌ قابل‌ کنترل با پيام‌ کوتاه روسي در آينده نزديک به پايان مي رسد.


به گزارش سرويس بين الملل برنا به نقل از ايراس، "ارنولد سليوانف"‌ معاون‌ رئيس‌ موسسه تجهيزات‌ فضايي‌ روسيه‌ طي‌ سخناني‌ در يک‌ کنفرانس‌ خبري‌ اعلام‌ کرد: فناوري ساخت‌ تجهيزات‌ فضايي‌ بسيار کوچک‌ مورد توجه‌ جدي‌ روسيه‌ قرار دارد.
‌وي در ادامه افزود: نمونه‌ هاي‌ اين‌ نانو ماهواره‌ ها که‌ با کمک‌ پيام‌ کوتاه‌ ارسالي‌ از گوشي‌ همراه‌ کنترل‌ مي‌ شوند، ساخته‌ شده‌ و مورد آزمايش‌ قرار گرفته‌ اند و کار روي‌ ساخت‌ نمونه‌ هاي‌ اصلي‌ ادامه‌ دارد‌.
به‌ گفته‌ وي‌ اين‌ نانو ماهواره‌ ها وظيفه‌ انجام‌ عمليات‌ علمي _‌ تحقيقاتي‌ را بر عهده‌ خواهند داشت‌ و قرار است‌ اولين‌ سري‌ آن‌ سال‌ 2008 ميلادي به‌ مدار زمين‌ فرستاده‌ شوند‌.
|+| نوشته شده توسط zatan در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386  |
 درمان سرطان ريه با استفاده از انتقال دهنده هايي در حد نانو
درمان سرطان ريه با استفاده از انتقال دهنده هايي در حد نانو


--------------------------------------------------------------------------------

در روش جديد درمان سرطان ريه، محققان با استفاده از انتقال دهنده هايي در حد نانو مواد دارويي را به سلول هاي سرطاني منتقل مي كنند.
به گزارش باشگاه خبرنگاران و به نقل از خبرگزاري آلمان، محققان دانشگاه زارلند آلمان داروهاي مختلف ضد ت"لومراز" را بر روي ذراتي در حد نانون بسته بندي كردند.
گفتني است، تلومرازها در تكثير سلول هاي سرطاني نقش دارند.
بنابراين گزارش، با قرار دادن اين داروهاي ضد "تلومراز" بر روي ذرات ريز، جذب بهتر آن را در سلول هاي سرطاني امكان پذير مي كند. محققان همچنين در تلاشند كه اين دارو را بصورت استنشاقي منتقل كنند و بدين ترتيب روش درماني موضعي و حتي الامكان بدون عارضه جانبي را ايجاد كنند./
|+| نوشته شده توسط zatan در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386  |
 Scientists carve 3D microstructures in carbon nanotube forests

Scientists carve 3D microstructures in carbon nanotube forests

Using a focused laser beam to selectively burn regions of a dense forest of multiwalled carbon nanotubes (MWNTs), researchers have demonstrated a method that may enable rapid prototyping of nanotube microstructures.

The researchers, from the University of Southern California and NASA's Jet Propulsion Laboratory, have published their results in a recent issue of Applied Physics Letters. They fabricated patterns in the nanotubes such as a staircase structure, cylindrical structures, and square arrays with the laser burning method, which might be used for creating gas and liquid transport channels for various applications.

"While carbon nanotubes possess many exceptional properties which far exceed most known bulk materials, creating controlled nanotube structures has always been a challenge," co-author Stephen Cronin told PhysOrg.com. "By overcoming this challenge, our technique enables chemically sensitive fields to take advantage of nanotubes' exceptional properties and expand their possible applications into new areas."

|+| نوشته شده توسط zatan در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386  |
 سرمايه گذاري 130ميليارد روبلي روسيه در نانو تكنولوژي
سرمايه گذاري 130ميليارد روبلي روسيه در نانو تكنولوژي

سرگي ايوانف معاون اول نخست وزير روسيه اعلام كرد:برنامه توسعه فن‌آوري نانو در روسيه به هزينه‌هاي هنگفت نياز دارد.
به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران در آسياي ميانه ايوانف افزود: در حال حاضر ساخت مركز ويژه مجهز به تازه‌ترين امكانات فني در مركز انستيتوي كورچاتوف دردست اقدام است .
وي خاطرنشان كرد: در اين زمينه علاوه بر امكانات مالي و مادي بايد تمام امكانات علمي موجود در كشور نيز در اين راستا بكار گرفته شود.
گفتني است: روسيه براي توسعه اين فن‌آوري نانو در اين كشور 130 ميليارد روبل هزينه در نظر گرفته است .
|+| نوشته شده توسط zatan در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386  |
 تکنیک نوین کنترل خودمونتاژی نانو ذرات ارایه شد
/ برای نخستین بار در جهان /
تکنیک نوین کنترل خودمونتاژی نانو ذرات ارایه شد
دانشمندان در آمریکا تکنیک جدیدی برای کنترل خودمونتاژی ذرات میکرونی و نانویی ارایه کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر، از این روش جدید مبتنی بر پوسته های DNA طراحی شده پوشاننده سطح ذره می توان برای دستکاری ساختار و در ادامه ویژگی های نانوذراتی استفاده کرد که استفاده کاربردی و روزافزونی در صنایع دارند.

به گفته دانشمندان آزمایشگاه ملی "بروک هاون" وزارت انرژی آمریکا که ابداع کننده این تکنیک نوین هستند، از این فناوری می توان در مواردی نظیر حسگرهای بیو مولکولی با هدف کنترل محیط زیست، کاربردهای پزشکی از جمله انتقال دارو و سیستم های سلولی استفاده کرد.

بر اساس گزارش ساینس دیلی، "گنگ" محقق اصلی این پروژه گفت: روشی که ما آن را ارایه کرده ایم در نوع خود منحصربفرد است چون طی آن دو گونه از DNA با عملکردهای مختلف به سطوح ذرات متصل شده است.

دانشمندان امیدوار هستند تا با استفاده از این تکنیک جدید تحول بنیادینی در صنایع وابسته به فناوری نانو ایجاد کنند.
|+| نوشته شده توسط zatan در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386  |
 نانوتکنولوژی در ساخت زره های مقاوم به سلاح های بالستیک به کار برده می شود
نانوتکنولوژی در ساخت زره های مقاوم به سلاح های بالستیک به کار برده می شود
محققان معتقدند: ترکیب ذرات نانو با مواد تشکیل دهنده زره های محافظت کننده از بدن، پوشش های حفاظتی سبک تر، انعطاف پذیرتر و کارآمدتری را به وجود می آورد.

به گزارش خبرگزاری "مهر"، زره هایی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد از لایه های سنگین و سخت مواد سرامیکی ساخته شده اند.

تیمی از محققان لابراتوار Daresbury CCLRC و محققان دانشگاه های "توسکی گی" و "آتلانتیک" فلوریدا مشغول آزمایش روی موادی با ترکیبات جدید نانو هستند که به منظور ایجاد حالت انعطاف پذیری بیشتر و حفاظت هرچه بهتر بدن در مقابل سلاح های بالستیک با ترکیبات پارچه مخلوط می شود.

بر اساس گزارش پایگاه اینترنتی Scenta به اعتقاد دانشمندان، جای دادن ذرات نانو کروی شکل سیلیکون یا دی اکسید تیتانیوم یا لوله های نانو کربنی در قالب پلاستیکی یا ایپوکسی که نوعی صمغ مصنوعی قابل انعطاف است، محصولی مقاوم تر در مقابل امواج بالستیک ایجاد می کند که از انعطاف پذیری بیشتری نیز برخوردار است.

لابراتوار Daresbury با هدف دستیابی به راهکارهای ساخت مواد جدید با بالاترین توان و نیروی ممکن تاسیس شده است.
|+| نوشته شده توسط zatan در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386  |
 ساخت پوشش های نانو پارتیکلی جدی

جام جم آنلاين: محققان آمریکایی روشی را برای پوشش دادن نانوپارتیکل ها با یک ماده شیمیایی یافته اند که به رفع مشکل انتقال دارو در بدن در نتیجه تداخل مخاط کمک می کند.
به گزارش ساینس دیلی محققان دانشگاه جان هاپکینز می گویند لایه های مخاطی که بافتهای حساس بدن را محافظت می کنند یکی از عواملی هستند که مانع انتقال داروها و درنتیجه تاثیر کافی آنها در درمان می شوند.
پوشش های جدید ریزذرات انتقال دهنده دارو به این داروها کمک میکند این داروها روی یک سطح چسبنده لیز بخورند.
طی آزمایشات انجام شده با ذرات پوشش دار ، محققان دریافته اند منافذ لایه های مخاطی بدن از آنچه تصور می شد بزرگترند و در نتیجه راهی را برای عبور دزهای بیشتر دارو و رسیدن آن به بافت حفاظت شده فراهم می کنند.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 ایجاد رشته های نانومواد و آموزش الکترونیک در دانشگاه صنعتی اصفهان
ایجاد رشته های نانومواد و آموزش الکترونیک در دانشگاه صنعتی اصفهان
رشته های نانو مواد در مقطع دکتری و آموزش الکترونیک در مقطع کارشناسی در دانشگاه صنعتی اصفهان ایجاد می شوند.

دکتر "همدانی گلشن" در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: دانشگاه صنعتی اصفهان برای سال آینده ایجاد رشته های نانو مواد، مهندسی صنایع و ساخت و تولید را در دوره دکتری در دست اجرا دارد. این رشته ها به تصویب دانشگاه رسیده و برای اخذ مجوز به دفتر گسترش آموزش عالی ارائه شده است.

وی اظهار داشت : همچنین دانشگاه در مقطع کارشناسی رشته آموزش الکترونیک در رشته کامپیوتر در نیمه دوم سال جاری اقدام به پذیرش دانشجو می کند.

معاون آموزشی دانشگاه صنعتی اصفهان گفت : ایجاد رشته های مهندسی معدن و مکانیک سنگ نیز در دست بررسی است و دانشگاه در زمینه ایجاد رشته های بین رشته ای چون هوا و فضا و علوم دریا برنامه ریزی هایی کرده است.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 ساخت چیپ هایی بر اساس فناوری نانو ؛ 13سال زودتر از پیش بینی های جهانی
ساخت چیپ هایی بر اساس فناوری نانو ؛ 13سال زودتر از پیش بینی های جهانی
دانشمندان موفق به طراحی و ساخت چیپ های حافظه ای جدیدی شده اند که در مقایسه با چیپ های دیگر 50 برابر بیشتر ارقام دودویی را در ناحیه ای خاص جای می دهد.

به گزارش خبرگزاری مهر، به گفته دانشمندان این دستاورد جدید گویای آن است که تجهیزات الکترونیکی مولکولی که از مولکول ها و نانوسیم ها استفاده می کنند، می توانند در ساخت آرایه های بزرگ حافظه ای مورد استفاده قرار گیرند.

محققان پیش از این تجهیزات حافظه ای ساده ای را ساخته بودند که از سوییچ های مولکولی استفاده می کنند اما این مدارها تنها شمار کمی از بیت های اطلاعاتی را به یکدیگر متصل می کنند.

محققان در دانشگاه کالیفرنیا اکنون حافظه مولکولی را ساخته اند که حدود 160 هزار تجهیزات حافظه ای را که شامل بیت های اطلاعاتی قوی تری هستند با یکدیگر ترکیب می کنند. به عقیده دانشمندان این دانشگاه، قرار گرفتن متراکم تر بیت های اطلاعاتی در کنار یکدیگر، مزیت اصلی فناوری جدید به کار رفته در طراحی و ساخت این چیپ هاست.

بر اساس گزارش تکنولوژی ریویو، نقشه راه بین المللی فناوری نیمه هادی ها برای سال 2006 پیش بینی کرده بود که چیپ های حافظه ای در هر سانتیمتر مربع 79/1 گیگا بایت گنجایش داشته باشند اما دستاورد جدید دانشمندان رقم 79/1 گیگا بایت را به 100 گیگا بایت خواهد رساند و نکته جالب آن است که بر اساس پیش بینی قبلی این نهاد، امکان نداشته است که تا سال 2020 چنین تحولی صورت گیرد.

این دستاورد جدید بخشی از تلاش رو به رشدی است که در زمینه یافتن جایگزین های نانویی برای طراحی و ساخت تجهیزات الکترونیکی سیلیکنی صورت می گیرد.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 نانو ذرات پلاتین توسط محققان ایرانی تولید شد
نانو ذرات پلاتین توسط محققان ایرانی تولید شد
نانو ذرات پلاتین - رتیم برای استفاده در ساخت نانو کاتالیست ریفورمینگ در پژوهشگاه صنعت نفت ساخته شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، مهندس آقا بابایی مسئول پروژه فوق گفت : ریفورمینک کاتالیستی فرآیندی کاملا شناخته شده ای در صنعت پالایش نفت است که برای بهبود کیفیت اکتان بنزین، تهیه اروماتیک ها برای صنایع پتروشیمی و تولید هیدروژن برای مصارف صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

وی در ادامه افزود : به دلیل استفاده از فلزات گرانبها در ساخت این کاتالیست ها، سازندگان کاتالیست همواره در پی بهبود و ارتقاء فعالیت، گزینش پذیری و طول عمر بالای این کاتالیست ها هستند به همین دلیل ساخت نانوکاتالیست ریفورمنیک اخیرا مورد توجه بسیاری از سازندگان خارجی قرار گرفته است.

آقا بابایی تاکید کرد : از این رو در پی ساخت موفقیت آمیز کاتالیست های دو فلزی توسط مرکز تحقیقات کاتالیست، پژوهشگاه صنعت نفت، ساخت نانوکاتالیست ریفورمینک نیز با استفاده از نانو ذرات پلاتین - رتیم در دستور کار قرار گرفته است.

وی خاطر نشان کرد: ساخت این نانو ذرات با استفاده از روش های میکروامولسیون میسل معکوس و روش حرارتی انجام یافت و نانو ذرات پلاتین، رتیم با استفاده از تکنیک های دستگاهی ASAP و TEM آنالیز شد.

آقا بابایی افزود : نانوذرات سنتز شده با اندازه ذرات مطلوب 5/2 نانومتر، 5/3 نانومتر و پلاتین رتیم با اندازه 5/3 نانومتر و توزیع مناسب اندازه ذرات در مقیاس آزمایشگاهی تولید شد.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 استفاده از ذرات نانو در کشف عوامل بیماری زا در مراحل اولیه
استفاده از ذرات نانو در کشف عوامل بیماری زا در مراحل اولیه

دانشمندان با استفاده از فناوری نانو به شناسایی عوامل بیماری زا در مراحل اولیه خواهند پرداخت.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان انستیتو علوم هند در بنگلور این کشور موفق شده اند که به تکنیک جدیدی در زمینه ایمن سازی فوق العاده حساس دست یابند که براساس آن بیماری های مختلف در نخستین مراحل پیشروی شناسایی شده و بدین ترتیب از گسترش هرچه بیشتر آن جلوگیری خواهد شد.

این تکنیک تاکنون بر روی یک بیمار نیز آزمایش شده است. رئیس سازمان فیزیک و علوم ریاضی این انستیتو گفت: این فناوری در حقیقت دستاوردی بی سابقه و فوق العاده حساس است که می تواند در آینده به شکل گیری تحولی بزرگ در فرآیند شناسایی اولیه بیماری ها منجر شود.

بر اساس گزارش ایندیا اکسپرس، وی افزود : اساس کار در این تکنیک جدید استفاده از نانوذرات در کشف عوامل بیماری زا در مراحل ابتدایی است.

تلاش بعدی این دانشمند و تیم همراهش بررسی این موضوع است که از این تکنیک برای شناسایی اولیه چه بیماری هایی می توان استفاده کرد.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 کشف روش جديدي در درمان بي خطر سرطان با استفاده ازنانو

پژوهشگران نانو تکنولوژي در تحقيقات خود موفق شده اند با استفاده از ارسال ذرات ريز ملکولي در پوششي از ورقه هاي طلا به بافتهاي سرطاني و با استفاده ازايجاد حرارت کنترل شده سلولهاي سرطاني را بدون عوارض جانبي ازبين ببرند.

محققان دانشگاه ميشيگان به سرپرستي دکتر فيلبرت با اضافه کردن ريز ذرات ملکولي بافتهاي بدن به بافتهاي سرطاني و همچنين با دنبال کردن آنها مي توانند سلولهاي آسيب ديده سرطاني را نابود کنند و به اين ترتيب از رشد بيشتر سرطان در بدن جلوگيري مي کنند.


بنابراين گزارش، دانشمندان شاخصي تعيين کرده اند که طي آن از خلاصه اي ازفعاليت هاي فلور سانس شيميايي درون پوششهاي بيولوژيکي به عنوان معيار استفاده مي کنند.


اين ذرات ريز که درون سلولها نفوذ مي کنند اطلاعاتي نظير ميزان محتويات اکسيژن درون سلولها را تعيين مي کنند.به گفته رئيس اين تيم تحقيقاتي دانشمندان ازروي تغييرات رنگ اين واکنش هاي فلورسانس اطلاعات لازم را استخراج مي کنند.


همچنين نوري که دراثر فلورسانس ايجاد مي شود درسلولها باعث انجام تصوير برداري 3 بعدي از سلولها خواهد شد.

به گفته دکتر فيلبرت در نورونهاي عصبي اکسيژن موجود در آن باعث احتراق بيشتر اين واکنش ها شده و تصاوير بهتري ايجاد مي شود.

به گزارش ایونا ، اين ذرات ملکولي که به داخل بدن اضافه مي شوند درون پوشش طلا در ابعاد نانو قرار دارند.
پزشکان معتقدند اين ذرات ريز براحتي قادرند با سلولهاي سرطاني مقابله کنند چرا که ورقه هاي نازک طلا حدمعيني از گرما را براي از بين بردن سلولهاي سرطاني ايجاد مي کنند چرا که واکنشهاي مادون قرمز در آنجا صورت مي گيرد.


روش هاي قبلي درمان سرطان که در گذشته انجام مي شد اگر چه با استفاده از حرارت سلولهاي سرطاني را نابود مي کرد ،اما دراين فرآيند سلولهاي سالم ساير بافتها نيز آسيب مي ديد و عوارض جانبي ديگري به دنبال داشت.


در اين روش با استفاده از يک فرکانس شخصي دانشمندان نتايج مطلوبي را در درمان سرطان پروستات در موش هاي آزمايشگاهي به است آورده اند.


يادآور مي شود؛ نتايج کامل اين پژوهش در شماره جديد مجله اختراعات نانوتکنولوژي ملي آمريکا به چاپ رسيده است.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 امید به زندگی را با نانودرمانی به سرطانی ها هدیه خواهم داد / نسبت به حضور ایران در دنیای نانوپزشکی خ
بهره گیری از فناوری نانو در دنیای پزشکی و درمان بیماری های لاعلاجی همچون سرطان، فرآیند نوپایی است که به واسطه تحقیقات بنیادین دانشمندانی همچون پروفسور ارکی روزلاتی وارد مراحل امیدوار کننده ای همچون از بین بردن قطعی تومورهای سرطانی شده است. عضو ارشد آکادمی ملی علوم در آمریکا به تازگی ایده بدیع موثر بودن استفاده از نانودرمانی در مقایسه با داروهای موجود در فرآیند از بین بردن سلول های سرطانی را در گفتگوی مشروح با خبرگزاری مهر تشریح کرده است.

پروفسور روزالتی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار مهر، ضمن پرداختن به جنبه های بدیع و ناشناخته استفاده از فناوری نانو در غلبه بر بیماری قرن یعنی سرطان گفت: نانو پزشکی طرح جدیدی را در دنیای پزشکی ارایه کرده است و اکنون ما نیز بیکار ننشسته و در قالب طرحی بی سابقه عملکردهای گوناگون ذرات نانویی در از بین بردن سلول های سرطانی را ارایه کرده ایم.

آنچه که پروفسور روزالتی آن را در دنیای مدرن تحقیقات پزشکی بی سابقه عنوان کرده رسیدن به این دستاورد بزرگ است که استفاده از فناوری نانو می تواند تاثیر بیشتر و عملی تری در درمان سرطان نسبت به داروهای موجود داشته باشد.

در تکنیک جدیدی که این پروفسور به آن پرداخته دانشمندان همکار وی با استفاده از کلاس جدیدی از نانو ذرات شیوه نوینی برای از بین بردن تومورهای سرطانی یعنی سکنی گزیدن در آنها ارایه کرده اند.


عضو ارشد آکادمی ملی علوم آمریکا

وی درخصوص ارایه جزئیات بیشتر این دستاورد به خبرنگار مهر گفت: در این تکنیک جدید کلاس جدیدی از نانوذرات در تومورهای سرطانی سکنی گزیده و در ادامه نانوذرات بیشتری را جذب خود کرده تا بدین وسیله نقش قابل توجهی در فرآیند درمان بافت های سرطانی داشته باشند.

نکته قابل توجه تری که عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا و تیم همراهش از آزمایشگاه دکتر روزلاتی به آن دست یافته اند خاصیت Self Ampilification در این فرآیند است.

پروفسور روزلاتی به مهر توضیح بیشتری داد و گفت : این بخش مهم در حقیقت قسمت اصلی دستاورد جهانی ماست که طی آن نانوذرات یاد شده پس از ورود به درون سلول های سرطانی و پیدا کردن جایگاهی مناسب در آنها به تقویت حضور خود پرداخته تا بتوانند شمار بیشتری از سلولها را از بین ببرند.


برنده جایزه ویژه 2005 Japan Prize از سوی دولت ژاپن در خصوص تحقیقات ارزشمند بیولوژی سلولی در ادامه گفت: ایده استفاده نوین از فناوری نانو در درمان تومورهای سرطانی حدود 5 سال پیش در ذهن من شکل گرفت و طی این مدت با همکاری و رایزنی تیم تحقیقاتی آزمایشگاه مجهز خود، کار بر روی این پروژه را با امیدهای فراوان آغاز کردیم.

عضو ارشد انستیتو پزشکی آمریکا با اشاره به این موضوع که این پروژه هنوز در مراحل آزمایشگاهی است خاطر نشان کرد: نکته دلگرم کننده برای ما این بوده است که آزمایشات انجام شده بر روی موش ها کاملا موفقیت آمیز بوده است.

رئیس سابق مرکز تحقیقات پزشکی بورنهام در آمریکا تاکید کرد: یکی دیگر از جنبه های مهم کار ما افزایش سطح کیفیت تصویربرداری از تومورهای سرطانی است. ما در این فرآیند توانستیم با انتقال بیشتر عناصر مورد نظر به درون تومورهای سرطانی کیفیت تصاویر را به میزان قابل توجهی افزایش دهیم.

استاد برجسته دانشگاه کالیفرنیا در ادامه گفت: این تکنیک ممکن است برای تمامی انواع تومورهای سرطانی قابل اجرا باشد.

عضو ارشد آکادمی ملی علوم آمریکا در پاسخ به خبرنگار مهر در خصوص پروژه های دیگر وی و همکاران دانشمندش در این زمینه گفت: ما پیش از این نیز بر روی پروژه ذرات کوانتومی کار کردیم و نشان دادیم که می توان از آنها دردرمان سرطان استفاده کرد.


فرایند سکنی گزیدن نانوذرات در تومورهای سرطانی

برنده جایزه ارزشمند Gairdner Prize برنامه آتی خود و تیم همراهش را تقویت خاصیت حضور یکپارچه نانوذرات در تومورهای سرطانی عنوان کرده و گفت در آینده خبرهای خوش تری از ما خواهید شنید.

عضو ارشد آکادمی ملی علوم آمریکا به گسترش فراتر از حد انتظار فناوری نانو در دنیای پزشکی اشاره کرد و با قابل توجه توصیف کردن گسترش این حیطه از فناوری نوپای نانو درآسیا و خاورمیانه گفت: من خبرهای خوبی از آسیا و پیشرفت های صورت گرفته در این زمینه دریافت کرده ام و گرچه در خصوص دانشمندان ایرانی فعال در این زمینه اطلاعات روشنی ندارم اما نسبت به آن امیدوارم. در کشورهایی نظیر سنگاپور تحول این حوزه از فناوری نانو خارج از تصور بوده است.

به گزارش مهر، روزلاتی به دلیل انجام تحقیقات برجسته در دنیای پزشکی مفتخر به دریافت نشان عالی Knight of the Order of the White Rose of Finland از فنلاند شده است. پروفسور روزلاتی ضمن راه اندازی چندین موسسه، مرکز و شرکت فعال در زمینه تحقیقات پزشکی با راه اندازی آزمایشگاه بزرگ دکتر روزلاتی در سانتا باربارای آمریکا خدمات نوینی به دنیای تحقیقات پزشکی و استفاده از فناوری نانو در آن به جهانیان ارایه کرده است.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 8 برابر کردن توان ذخیره سازی چیپ ها با استفاده از تجهیزات نانویی
8 برابر کردن توان ذخیره سازی چیپ ها با استفاده از تجهیزات نانویی
متخصصان شرکت تولید کننده تجهیزات رایانه ای در آمریکا با استفاده از فناوری نانو به دنبال طراحی و ساخت چیپ های حافظه ای با توان 8 برابری ذخیره سازی اطلاعات هستند.

به گزارش خبرگزاری مهر، متخصصان شرکت HP مدعی شده اند که می توانند با استفاده از ذرات نانویی، چیپ های حافظه ای پیچیده را قادر سازند تا با استفاده از انرژی کمتر، محاسبات قابل توجهی انجام دهد.

این چیپ ها دارای آرایه های قابل برنامه ریزی هستند که از آنها در تجهیزات دیجیتالی همچون سویچ های شبکه ای استفاده می شود.

متخصصان آمایشگاه های HP اعلام کردند که ترانزیستورها در چیپ های یاده شده که تحت عنوان نام FPGA تولید خواهند شد، با استفاده از فناوری نانو و تجهیزات سویچینگ نانویی در بسته بندی های فشرده تری روانه بازار شده تا سیستم های دیجیتالی از عملکرد بهتری برخوردار شوند.

بر اساس گزارش itweek، شرکت HP اعلام کرده است که قصد دارد تا پیش از پایان سال 2007 و با استفاده از مدل سازی و تکنیک های شبیه سازی، نمونه های پیش ساخته سیلیکنی این چیپ ها را تولید کند.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 آهن رباهاي پلاستيکي در ابعاد نانو
با توجه به وجود بازار رقابتي و روبه رشد فناوري ، بخصوص در عرصه نانو ، لازم است عرضه محصولات پتروشيمي هم همگام با فناوري روز انجام شود.
در اين ميان ، نانو کامپوزيت هاي پليمري به عنوان يکي از شاخه هاي اين فناوري جديد، اهميت بسياري يافته اند و يکي از شاخه هاي تحقيقاتي فعال به شمار مي آيند.
در اين خصوص ، يکي از محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران براي نخستين بار در کشور موفق به ساخت نوعي پليمر با خاصيت مغناطيسي شده است.
اين نانو کامپوزيت با ساختار ويژه اش مي تواند در صنايع پزشکي از جمله دارورساني هدفمند در سرطان هاي مختلف و هدايت به نقطه مورد نظر، به کار رود و علاوه بر کاستن عوارض جانبي دارو، بر تاثيرگذاري آن هم بيفزايد.
اين نانوکامپوزيت هاي مغناطيسي کاربردهاي فراوان ديگري در تمام شاخه ها از زيست فناوري و پزشکي تا صنايع و ميکروالکترونيکي هم دارند.



در مطالعه اي که طي 2 سال گذشته در امريکا صورت گرفت ، نظرات حدود 2000 بزرگسال و کودک ، بررسي و اين نتيجه حاصل شد که هر چند کلمات نانو و فناوري نانو در جامعه علمي بوفور يافت مي شود، اما عموم مردم هنوز نسبت به اين کلمات و معناي آنها ناآگاه هستند. وقتي پرسيده مي شود کوچکترين چيزي که مي توانيد ببينيد، چيست؟ همه به طور قابل توجهي به اشياي ماکروسکوپي اشاره مي کنند و چيزي در محيط اطرافشان را برمي گزينند؛ اما حقيقت آن است که فناوري نانو، واژه اي است کلي که به تمام فناوري هاي پيشرفته در عرصه کار با مقياس نانو اطلاق مي شود. معمولا منظور از مقياس نانو، ابعادي در حدود 1nm تا 100nm است.
(يک نانومتر يک ميليارديم متر است). اولين جرقه فناوري نانو سال 1959 زده شد. در اين سال ، ريچارد فاينمن طي يک سخنراني با عنوان فضاي زيادي در سطوح پايين وجود دارد، ايده فناوري نانو را مطرح کرد. وي اين نظريه را ارائه کرد که در آينده اي نزديک مي توانيم ملکول ها و اتمها را به صورت مستقيم دستکاري کنيم.
واژه فناوري نانو اولين بار به وسيله نوريوتاينگوچي ، استاد دانشگاه علوم توکيو در سال 1974 بر زبانها جاري شد. او اين واژه را براي توصيف ساخت مواد (وسايل) دقيقي که تلورانس ابعادي آنها در حد نانومتر است ، به کار برد. سال 1986 اين واژه به وسيله کي اريک درکسلر در کتابي با عنوان موتور آفرينش : آغاز دوران فناوري نانو ، بازآفريني و تعريف مجدد شد. وي اين واژه را به شکل عميق تري در رساله دکتري خود مورد بررسي قرار داد و بعدها آن را در کتابي با عنوان نانو سيستم ها ماشين هاي ملکولي ، چگونگي ساخت و محاسبات آنها توسعه داد.

پليمري با خواص آهن ربايي
کار روي نانوکامپوزيت هاي پليمري با خصلت مغناطيسي بر خلاف سيالات مغناطيسي (Ferrofluid) که قدمتي طولاني تر دارند، از سال 2000به بعد شدت گرفته است. عمده کارهاي انجام گرفته در اين زمينه به چند کشور محدود مي شود: تيمهاي تحقيقاتي در انستيتوي کلوئيدها و علوم بين سطحي ماکس پلانک آلمان که روشهاي مختلفي براي تهيه اين ترکيبات توسعه داده اند، همچنين در دانشگاه سي چوآن چين علاوه بر توسعه روشهاي جديد توليد، انواع نانوذرات معدني و پليمرهاي مختلفي را براي تهيه اين ترکيبات آزموده اند. گزارش هاي ديگري هم از دانشگاه ها و مراکز تحقيقاتي ديگر مانند اسپانيا، امريکا و... درباره سنتز اين ترکيبات منتشر شده است.
به عنوان مثال ، گروهي در دانشگاه کيونگبوک کره جنوبي با استفاده از يک پليمر ويژه به عنوان عامل کنتراست تصاوير ام.آر.آي ، نانوذرات مگنتيت را کپسوله کرده اند.

توليد نانوپليمري صنعتي
به گفته مهندس محسن اشجاري ، دانشجوي کارشناسي ارشد مهندسي پليمر در پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران ، در اين طرح پژوهشي از کوپليمر استايرن - بوتيل اکريلات استفاده شده است تا بتوان از محصول نانوکامپوزيت نهايي فيلم مغناطيسي با خاصيت ارتجاعي (کشساني) تهيه کرد. همچنين با کنترل شرايط ، واکنش تهيه ذرات نانوکامپوزيت مغناطيسي در مقياس نانو (100-150 نانومتر) با موفقيت صورت گرفته است.
اين طرح با راهنمايي دکتر عليرضا مهدويان به مدت يک سال (1384-1385) به طول انجاميد. در نهايت از محصول نانوکامپوزيت ، فيلم ارتجاعي (کشساني) با خاصيت مغناطيسي ، همچنين لاتکس با خاصيت مغناطيسي تهيه شد.اشجاري قسمت اعظم اين طرح را به بررسي خواص مغناطيسي فيلمهاي پليمري تهيه شده معطوف مي داند و مي افزايد: در اينجا به روش پليمريزاسيون ميني امولسيوني بدون استفاده از آغازگر شيميايي ، نانوکامپوزيت هاي هيبريدي با ساختار هسته - پوسته (Core-Shell) تهيه شده است که محصول واکنش به صورت لاتکس قهوه اي پايداري است که در نهايت از آن فيلم مغناطيسي تهيه مي شود. با استفاده از آناليز ميکروسکوپ الکتروني عبوري (TEM) مورفولوژي هسته - پوسته و ابعاد نانومتري ذرات لاتکس تاييد شدند. براي توليد اين ترکيبات از سيستم هاي مخلوط سورفاکتانت ها و پايدارکننده ها استفاده شد تا پايداري فازهاي آلي و آبي فراهم شود. همچنين از الئيک اسيد به عنوان ترکيب اصلاح کننده سطح نانوذرات معدني استفاده شد. براي انجام پليمريزاسيون ميني امولسيوني نيز از امواج التراسونيک (فراصوتي) بهره برده شد.

ظهور نانوپليمرها در تمام صنايع
هدف اصلي در اين طرح ، دستيابي به دانش فني تهيه اين ترکيبات بوده است.
باتوجه به کسب اين موفقيت ، بسته به نياز و کاربردهاي ويژه مورد تقاضا مي توان انواع مختلفي از اين نانوکامپوزيت ها را تهيه کرد؛ به عنوان مثال در پزشکي و زيست فناوري مي توان از پليمرهاي زيست سازگار براي کپسوله کردن مگنتيت استفاده و سپس داروي مورد نياز را روي اين حاملهاي مغناطيسي بارگذاري کرد و به صورت هدفمند به سايتهاي ويژه اي در بدن موجود زنده فرستاد. خواص ممان مغناطيسي ، تغيير شکل در ميدان مغناطيسي ، اثر ضربه گيري و انتقال حرارت از جمله خواص نانوکامپوزيت ها و لاتکس هاي مغناطيسي تهيه شده با اين روش هستند. کاربردهاي فراواني براي نانوکامپوزيت هاي مغناطيسي از زيست فناوري و پزشکي تا صنايع و ميکروالکترونيک وجود دارد: وسايل نوري مغناطيسي ، درزگيرها ، قطعات الکتريکي انواع حسگرها، عامل وضوح تصوير ام.آر.آي ، سم زدايي از سيالات بيولوژيکي ، جداسازي هاي مغناطيسي ، حاملهاي مغناطيسي براي دارورساني کنترل شده و هدفمند، تنها بخشي از کاربردهاي اين نانوکامپوزيت هاي مغناطيسي هستند.به گفته اشجاري ، اين طرح با حمايت مالي ستاد فناوري نانو وابسته به رياست جمهوري و همچنين پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران انجام شده است.
وي در پايان مي افزايد: ما در اين طرح موفق به تهيه اين دسته از ترکيبات در مقياس آزمايشگاهي شده ايم ، در حالي که هيچيک از کشورهاي جهان هم تاکنون در مقياس صنعتي اين دسته از ترکيبات را توليد و به بازار عرضه نکرده اند.نتايج اين طرح به صورت 2 مقاله در کنفرانس هاي ملي و بين المللي به چاپ رسيده و نيز 2 مقاله پژوهشي از آن در مجلات معتبر ISI پذيرفته شده است.

ايران در راه نانو
ايران در پايان سال 2006 ، با چاپ 250 مقاله علمي در حوزه فناوري نانو در مجلات معتبر ISI با 100درصد رشد و 4پله صعود نسبت به سال 2005به رتبه سي و دوم ميان کشورهاي جهان دست يافت.
براساس آمار موسسه اطلاعات علمي (ISI) ، کشور ما با افزايش مقالات خود از 125 مقاله در سال 2005 به 250مورد در سال 2006 توانسته است با پشت سر گذاشتن ترکيه (با 245 مقاله) به رتبه سي و دوم جهان و رتبه اول جهان اسلام دست يابد؛ همچنين با افزايش کيفيت مقالات خود در سال 2005 توانسته است از نظر تعداد ارجاعات ، جايگاه نخست ميان کشورهاي اسلامي و رتبه 22 جهان را کسب کند. گفتني است براساس راهبرد 10 ساله توسعه فناوري نانو در جمهوري اسلامي ايران که مرداد ماه سال گذشته با عنوان راهبرد آينده به تصويب هيات وزيران رسيده است ، ايران بايد تا سال 1393 جزو 15 کشور اول دنيا در فناوري نانو باشد.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 رشد 100 درصدی مقالات نانوتکنولوژی در ایران
رشد 100 درصدی مقالات نانوتکنولوژی در ایران / آمریکا، چین و ژاپن در صدر تولید مقالات نانو
جمهوری اسلامی ایران در پایان سال 2006 با چاپ 250 مقاله علمی در حوزه فناوری نانو در مجلات معتبر ISI با 100 درصد رشد به رتبه 32 در میان کشورهای جهان رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر، مطابق بررسی‌ های گروه تحلیل و پیمایش ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، آمریکا، چین، ژاپن، آلمان و فرانسه به ترتیب در جایگاه های اول تا پنجم این رده بندی قرار دارند که در مقایسه با سال گذشته تمامی این کشورها جایگاه خود را حفظ کرده و تغییری در میان پنج کشور اول رخ نداده است.

ایران با افزایش مقالات خود از مقاله 125 در سال 2005 به 250 مورد در سال 2006 توانسته است با پشت سر گذاشتن ترکیه (245 مقاله) به رتبه 32 جهان و رتبه اول جهان اسلام دست یابد.

مطابق بررسی های این گروه، ایران با افزایش کیفیت مقالات خود در سال 2005 توانسته بود از نظر تعداد ارجاعات، جایگاه نخست در میان کشورهای اسلامی و رتبه 22 جهان را کسب کند.
|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 تکنیک استفاده از فناوری نانو برای از بین بردن چروک های پوستی ارایه شد
تکنیک استفاده از فناوری نانو برای از بین بردن چروک های پوستی ارایه شد
انجام تحقیقات موفقیت آمیز در زمینه استفاده از فناوری نانو در کمک به جلوگیری از ایجاد چروک و تاخوردن در فیلم های پلیمری می تواند راه را برای استفاده از فرآیندی مشابه در زمینه جلوگیری از ایجاد چروک های پوستی در انسان هموار سازد.

به گزارش خبرگزاری مهر، مطالعات گسترده صورت گرفته از سوی ایلسون لی از دپارتمان علوم مواد و مهندسی شیمیایی دانشگاه میشیگان برای نخستین بار در جهان نشان داد که چگونه ترکیب نانو ذرات در فیلم های پلیمری می تواند به جلوگیری از شکل گیری چروک و تاشدن آنها منجر شود. استفاده از این ترکیب موجب افزایش خاصیت انعطاف پذیری فیلم های پلیمری می شود.

در همین حال ایلسون معتقد است که از چنین فرآیندی می توان در جلوگیری از ایجاد چین و چروک های پوستی در انسان نیز استفاده کرد.

این مطالعه از سوی بنگاه توسعه اقتصادی میشیگان مورد حمایت مالی قرار گرفته و جزئیات آن در شماره اخیر نشریه معتبر علمی جامعه نانوی شیمی آمریکا به چاپ رسیده است. این دانشمند معتقد است که فرآیند کشف شده و تاثیر آن در فیل های پلیمری می تواند به ایجاد تحولی بی سابقه در صنعت آرایش جهان منجر شود.

این فرآیند شامل تولید ریخت شکل های چسبیده به هم با استفاده از فشردن گرمایی یا مکانیکی یک پلی لایه پوشیده به وسیله فیلم های چند لایه پلی الکترولیت است.

بر اساس گزارش کازمتیک دیزاین، این دانشمند معتقد است که با استفاده از این اصل کلی در فرآیند آرایش، این فناوری می تواند به کاشت فیلم های ویژه در مناطق مختلف پوستی مستعد به چروکیده شدن به ویژه دور چشم ها و پیشانی منجر شده و چین و چروک پوستی را از بین برد

|+| نوشته شده توسط zatan در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386  |
 Self Excitation of Nano-Mechanical Pillars

Self Excitation of Nano-Mechanical Pillars

Abstract: Self excitation is a mechanism which is ubiquitous for electromechanical power devices such as electrical generators. This is conventionally achieved by making use of the magnetic field component in electrical generators [1], where a good example are the overall visible wind farm turbines [2]. In other words, a static force, like wind acting on the rotor blades, can generate a resonant excitation at a certain mechanical frequency. For nanomechanical systems [3,4,5] such a self excitation (SE) mechanism is highly desirable as well, since it can generate mechanical oscillations at radio frequencies by simply applying a DC bias voltage. This is of great importance for low-power signal communication devices and detectors, as well as for mechanical computing elements. For a particular nanomechanical system - the single electron shuttle - this effect was predicted some time ago by Gorelik et al. [6]. Here, we use a nano-electromechanical single electron transistor (NEMSET) to demonstrate self excitation for both the soft and hard regime, respectively. The ability to use self excitation in nanomechanical systems may enable the detection of quantum mechanical backaction effects [7] in direct tunneling, macroscopic quantum tunneling [8], and rectification [9]. All these effects have so far been over shadowed by the large driving voltages, which had to be applied.

|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 پوشاک نانوی ایرانی

 براي اولين بار در كشور؛ يك شركت داخلي همزمان با بازارهاي جهاني، پوشاك مردانه ضد لك با فناوري نانو را توليد و به بازار كشور عرضه كرد.

به گزارش خبرنگار موج، محسن اصفهانيان مديرعامل واحد توليدي پوشاك با تكنولوژي نانو، با اعلام اين خبر افزود: در راستاي ارتقاي سطح كيفي و نزديك شدن به استانداردهاي روز دنيا، شركت گراد موفق به توليد پوشاك با خواص ضدلك، ضدآب، ضد حساسيت، ضد تعريق و آنتي باكتريال شد.
وي با اشاره به اينكه الياف به كار رفته در اين نوع پوشاك، از طبيعت نشأت مي گيرد، اظهار داشت: فناوري توليد پوشاك نانو، خدمت بزرگي براي محيط زيست كشور است چراكه در شستشوي اين پوشاك مصرف سرانه آب و پودرهاي شوينده كاهش مي يابد و اين مسئله افزايش عمر پوشاك را نيز به همراه دارد.
اصفهانيان مهمترين هدف از توليد اين محصول را استفاده از آخرين تكنولوژي روز دنيا دانست و تصريح كرد: دسترسي به اين فناوري فقط با يك سري تغييرات اساسي در سايز و ساختار مولكولهاي مربوطه صورت گرفته است و اين مسئله در آينده اي نزديك، تحول عظيمي را در صنعت نساجي دنيا ايجاد خواهد كرد تا از اين طريق افراد جامعه با توجه به معيارهاي انتخاب خود از مزاياي اين نوع پوشاك بهره مند شوند.
وي در پايان و در خصوص قيمت پوشاك نانو خاطرنشان كرد: قيمت پوشاك نانو فقط 20 درصد گران تر از پوشاك معمولي فروشگاه هاي گراد است و با توجه به برنامه هاي ظرفيت توليد، ‌عرضه اين محصولات نيز در آينده نزديك افزايش و قيمت ‌آن كاهش خواهد يافت.

|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 دوغاب سیمان فوق سبک با فناوری نانو توسط محققان ایرانی طراحی شد
دوغاب سیمان فوق سبک با فناوری نانو توسط محققان ایرانی طراحی شد
طراحی دوغاب سیمان فوق سبک با استفاده از فناوری نانوتکنولوژی توسط محققان پژوهشگاه صنعت نفت برای اولین بار با موفقیت انجام شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، مهندس حمید سلطانیان مسئول پروژه فوق در این خصوص گفت: طبق تحقیقات به عمل آمده طراحی دوغاب سیمان با استفاده از تکنولوژی نانو با فرمولاسیون ابداعی پژوهشگاه هیچگونه سابقه در دنیا ندارد.

وی در ادامه افزود: در چنین دوغابی ضمن بهسازی خواص رئولوژیکی در سیمانکاری پشت لوله های جداری چاه، افزایش قابل توجه مقاومت تراکمی سنگ سیمان نیز حاصل می شود و با تنظیم اندازه ذرات جامد، ضمن افزایش سطح ویژه دانه ها، چگالی مخلوط کمتر شده و برای طراحی سیمانهای فوق سبک و با نرخ فشار پایین بسیار ایده آل خواهد بود.

سلطانیان خاطر نشان کرد: نانو افزودنی ها خواص ویژه ای نظیر پایداری، کیفیت به سیمان جاه نفت بخشیده و در حفاری چاههای عمیق وبسیار عمیق و در مکانهای بسیار سرد خواص مطلوبی از جمله تراکم پذیری اولیه و زمان بندش مناسب به سیمان می دهد و انتظار برای حفاری مجدد کمتر شده و عملیات با سرعت بیشتری ادامه می یابد.

وی تصریح کرد: علاوه بر موارد فوق افزایش مقاومت تراکمی و کاهش تخلخل و تراوایی و نهایتاً کنترل و مهار مهاجرت گاز و سیال از درون ستون سیمان از مزایای دیگر استفاده از نانو ذرات در طراحی دوغاب سیمان است.

سلطانیان افزود: سبک ترین دوغابی که در پژوهشگاه صنعت نفت در مرکز مطالعات اکتشاف و تولید واحد پژوهش حفاری با استفاده از نانو تکنولوژی فوق طراحی شده است 4/62 پوند بر فوت مکعب بوده که در دمای 190 درجه فارنهایت دارای مقاومت تراکمی 24 ساعته حداقل psi 2000، تخلخل 36 درصد، نفوذپذیری 1% میلی دارسی، آب آزاد صفر و زمان انتظار برای رسیدن به حداقل تراکمی psi 500 جهت شروع مجدد عملیات حفاری حداکثر 8 ساعت است.

مسئول پروژه یادآور شد: تستهای آزمایشگاهی این پروژه با موفقیت کامل به اتمام رسیده و آماده بکارگیری آن در مناطق عملیاتی می باشد و در حال حاضر تست میدانی آن در یکی از چاههای منطقه مارون برای سیمانکاری لوله لاینر 7 اینچ به مرحله اجرا در آمده است.

|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 دستاورد تازه نانو: امكان ذخيره ‪ ۳۰‬هزار فيلم در يك آي‌پاد
"آي.بي.ام" دو دستاورد علمي بزرگ در زمينه نانو فناوري اعلام كرد كه مي‌توانند به ذخيره ‪ ۳۰‬هزار فيلم در وسيله‌اي به كوچكي يك آي‌پاد، بيانجامد.

به گزارش خبرگزاري يونايتدپرس از آرمونك، محققان هفته گذشته گفتند اين موفقيت‌ها دانشمندان را قادر مي‌سازد تا در زمينه ساختمان ساختارها و وسايلي تركيباتي فوق‌العاده ريزي به كوچكي چند اتم يا مولكول، تحقيقات بيشتري انجام دهند.

در گزارش اول، دانشمندان "مركز تحقيق آلمادن آي.بي.ام" در "سن خوزه" در كاليفرنيا پيشرفت‌هاي عمده‌اي را در تشخيص يك ويژگي به نام "آنيزوتروپي مغناطيسي" توصيف كردند. اين ويژگي، توانايي يك اتم را براي ذخيره اطلاعات تعيين مي‌كند.

در گزارش دوم، محققان آي.بي.ام در زوريخ در زمينه خلق اولين سوييچ تك مولكولي توضيح دادند كه مي‌تواند بدون ايجاد اخلال در چارچوب خارجي مولكول، آن را به فعاليت وادارد.

گفته مي‌شود كه اين پيشرفت‌ها گام بزرگي در جهت ساخت عناصر رايانه‌اي در مقياس مولكولي است -- تراشه‌هايي به اندازه يك ذره گرد و غبار كه هر كدام از آنها مي‌توانند نيروي مورد نياز يك ابر رايانه را تامين كنند.

جزئيات هر دو اين مطالعات در مجله "ساينس" منتشر شده است.

|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 هندی‌ها "شهر نانو" می سازند
هندی‌ها "شهر نانو" می سازند
دانشمندان هندی قصد دارند در مورد ایجاد "شهر نانویی" به تحقیق و بررسی بپردازند.

به گزارش خبرگزاری مهر، برای نخستین بار در تاریخ هند قرار است که کنوانسیونی در حوزه فناوری نانو در دسامبر سال 2007 سازمان دهی و طی آن موضوع جدید و بی سابقه "شهر نانویی" به تفصیل بررسی شود.

بر اساس گزارش "نیوز ترک ایندیا" قرار است که در این نشست به موضوع طراحی و راه اندازی "نانو پارک" به عنوان یکی از اهداف مهم عرصه فناوری نانوی هند پرداخته شود.

هند طی سالهای اخیر نگاه ویژه ای به فناوری نانو و استفاده از آن در عرصه هایی نظیر سلامت، صنایع شیمی، الکترونیک، هوافضا و دفاع و همچنین عرصه های هسته ای داشته است.

با توجه به رشد جهشی جهان در عرصه فناوری نانو، دولت هند با راه اندازی پروژه هایی از این دست قصد دارد تا از رقبای اروپایی، آسیایی و آمریکایی خود پیشی گیرد.

|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 نانو تیوب ها

Carbon nanotubes' electronic properties optimized for future applications Discussion at PhysOrgForum

By Lisa Zyga
Electron transfer between a TiO2 semiconductor nanoparticle and SWCNT is caused by the system striving toward charge equilibration. Reprinted with permission from Anusorn Kongkanand et al. 2007 American Chemical Society.
Electron transfer between a TiO2 semiconductor nanoparticle and SWCNT is caused by the system striving toward charge equilibration. Reprinted with permission from Anusorn Kongkanand, et al. ©2007 American Chemical Society.

While researching the unique electrical properties of single-walled carbon nanotubes (SWCNTs), researchers have demonstrated the nanotubes’ ability to capture and store one electron per 32 carbon atoms in a SWCNT. The stored electrons can be readily discharged on demand with the addition of an electron-accepting dye, significantly increasing the photocurrent and photoconductivity of electrical systems.

Sponsored Links (Ads by Google)

Elicarb™ SW - Single-wall carbon nanotubes Commercial supplies
www.thomas-swan.co.uk

Finisar Corporation - Over 50 million VSCELs shipped worldwide
www.finisar.com

Carbon Nanotubes for Sale - Low price, certified purity SWNTs: raw, purified, water soluble
carbonsolution.com

University of Notre Dame scientists Anusorn Kongkanand and Prashant Kamat monitored the transfer of electrons from semiconductor particles to SWCNTs as the composite system strained to achieve charge equilibrium. The study, published in ACS Nano, will be useful for the design of nanotubes as a way to direct the flow charge and boost photoelectrochemical performance for applications including electronic devices and solar cells.

“Although the electron storage property of carbon nanotubes is well known, there is no convenient or simple way to make a quantitative estimate of storage capacity,” Kamat told PhysOrg.com. “Our study provides a quantitative measure of the number of electrons stored in carbon nanotubes and its ability to discharge them on demand. In addition, one can use the information to estimate the Fermi level of the semiconductor-carbon nanotube composite—an important parameter in evaluating the performance of SWCNT devices for electronic and photovoltaic applications.”

When excited by a UV laser, titanium dioxide nanoparticles undergo charge separation, where some of the semiconductor’s electrons get trapped—an estimated 3,770 electrons per 12-nm-long nanoparticle. Electrons trapped in the titanium dioxide displayed a blue coloration (a 650-nm absorption band).

But when the researchers introduced SWCNTs to the titanium dioxide particles, the blue color decreased. Because SWCNTs don’t have any detectable absorption in the visible range, this lack of color meant that some of the electrons trapped in the titanium dioxide were transferred to the SWCNTs.

Sponsored Links (Ads by Google)

Carbon Nanotube Synthesis
Complete CVD Systems Built to Spec. Components, Tools & Catalysts
www.atomate.com

Silicon Wafer Processing
Silicon backgrinding, dicing, inspection and pick-place services.
www.chipworksllc.com

Nanotechnology
Subscribe to free e-letter to get the latest on Nanotech investing!
www.nanotechinvestornews.net

“The transfer of electrons represents charge equilibration between the two semiconductor systems having different Fermi levels,” the scientists explained. “At a concentration of 100 mg/L SWCNT, we observe complete disappearance of the 650 nm absorption band, thus indicating complete transfer of electrons to SWCNT.”

Complete transfer consisted of 1 electron per 32 atoms of carbon atoms (building blocks of the SWCNTs), and occurred in just 10 nanoseconds. Such a high electron capacity turned the SWCNTs into supercapacitors, which can be useful in electronics applications.

“Boosting the electron storage in a tiny volume occupied by carbon nanotubes should be attractive for miniaturizing storage batteries,” Kamat said. “The electron transfer from semiconductor to the carbon nanotubes continues until the Fermi energies of the two match or equilibrate. Therefore, the estimate of the 32 electrons per carbon atom is limited by the energetics of the photoirradiated titanium dioxide system.

“By selecting another semiconductor particle with a more negative conduction band than that of TiO2 (in other words using a more energetically favorable semiconductor) or alternate charging methods (such as electrical or electrochemical charging), it should be possible to store more electrons,” Kamat explained. “The higher the energy level of the semiconductor, the greater the number of electrons transferred.”

Then to discharge the electrons, the researchers added thionine, a dye that acts as an electron acceptor. Electrons from the SWCNTs transferred to the thionine, which has a reduction potential that is more positive than the SWCNTs, causing charge equilibration to drive the electrons out of the nanotubes.

“The ability of SWCNTs to accept electrons and transfer them to a suitable electron acceptor highlights the mediating role of these nanotubes in a charge transfer process,” the researchers concluded. “This electron-charging and -discharging property of SWCNT will play an important role in improving the performance of light energy harvesting applications.”

Citation: Kongkanand, Anusorn, and Kamat, Prashant V. “Electron Storage in Single Wall Carbon Nanotubes. Fermi Level Equilibration in Semiconductor-SWCNT Suspensions.” ACS Nano, Vol. 1, No.1, 13-21, 2007.

Copyright 2007 PhysOrg.com.
All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed in whole or part without the express written permission of PhysOrg.com.
|+| نوشته شده توسط zatan در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386  |
 اتحادیه اروپا رهبر جهانی فناوری نان
اتحادیه اروپا رهبر جهانی فناوری نانو
آمارها نشان می دهند اتحادیه اروپا پیشروترین جامعه جهانی در عرصه توسعه فناوری نانو است.

به گزارش خبرگزاری مهر، بر اساس تازه ترین آمارهای ثبت شده، اتحادیه اروپا بالغ بر 4/1 میلیارد یورو به 550 پروژه مربوط به فناوری نانو اختصاص داده است.

به گفته کمیسر علوم و تحقیقات اتحادیه اروپا، فناوری نانو عرصه ای است که در آن اروپا به عنوان یک رهبر جهانی شناخته شده است.

بر اساس newelectronics ، بودجه هنگفت 4/1 میلیارد یورویی یاد شده به پروژه های فناوری نانو اروپا به عنوان بخشی از ششمین برنامه چهارچوب تحقیقاتی اتحادیه اروپا اختصاص یافته است.

پیش بینی شده است که بر اساس هفتمین برنامه چهارچوب تحقیقاتی اتحادیه اروپا، این سرمایه گذاری افزایش هنگفتی یافته و حتی دو برابر شود.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 نشان گذاري پروتئين ها با نقاط کوانتومي نانو
مهر: محققان امريکايي فناوري جديدي را براي نشان دار کردن پروتئين ها به روشي موثرتر از روشهاي رايج ، يافته اند.
دانشمندان دانشکده پزشکي هاروارد دانشگاه نيويورک در اين تکنيک از نقاط کوانتومي استفاده کرده اند. نقاط کوانتومي ، ريزساختارهايي هستند که نور را گسيل مي کنند و محققان با استفاده از اين سيگنال هاي درخشان به عنوان نشان گذارهاي بيولوژيکي ، نوعي پروتئين در سلول هاي زنده را رديابي مي کنند.
امتيازات تکنيک ياد شده اين است که اولا نقاط کوانتومي نسبت به مولکول هاي فلورسنت فعلي ، نور بيشتري ساطع مي کنند و ثانيا پيوندهاي کوالانسي که نقاط کوانتومي از آنها براي ساطع کردن سيگنال ها استفاده مي کنند، از ثبات بيشتري برخوردار بوده و رديابي پروتئين ها را آسان تر مي کنند.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 پرتو درماني سرطان با استفاده از نانو لوله‌ها
عناصر راديواكتيو (‪ (radionuclides‬عوامل ضد سرطان خوبي هستند، اما اين عناصر همان گونه كه سلول‌هاي سرطاني را از بين مي‌برند، موجب از ميان رفتن سلول‌هاي سالم نيز مي‌شوند.

به‌گزارش پايگاه اينترنتي نانو، دانشمندان براي رفع اين محدوديت تلاش‌هاي خود را بر روي انتقال عناصر راديواكتيو در قالب نانو ذرات به محل هدفشان متمركز كرده‌اند، چرا كه اين گونه از ذرات قابليت هدايت شدن به‌سوي تومورها را دارند.

پژوهش "لون ويلسون" و همكارانش در دانشگاه ‪ ,Rice‬نشان مي‌دهد كه نانو لوله‌هاي كربني بسيار كوتاه، مي‌توانند ذرات آلفاي عنصر آستاتين (‪ (At212‬را با نيمه عمري برابر ‪ ۷.۲‬ساعت، به خود جذب كنند.

در اين پژوهش كه مقاله آن در نشريه علمي "‪ "Small‬منتشر شده است، نانو لوله‌هاي كربني بسيار كوتاهي با ‪ ۲۰‬تا ‪ ۵۰‬نانومتر طول و يك نانومتر قطر به كار رفته است. زيرا نانو لوله‌هاي با اين ابعاد، ويژگي‌هاي فيزيكي مهمي دارند كه امكان بكارگيري آنها را در درمان سرطان فراهم مي‌آورد.

انعطاف پذيري سطح اين نانولوله‌هاي كربني موجب سازگاري آنها با بافت زنده، فراهم شدن جايگاه‌هاي اتصال براي محل‌هاي هدف ونچسبيدن آنهابه يكديگر مي‌شود.

اين نانولوله‌ها همچنين به راحتي از غشاي سلولي عبور كرده و به سرعت در داخل سلول‌ها تجمع مي‌كنند.

به علاوه اين نانولوله‌ها توان زيادي براي نگهداري مولكول‌هاي جذب شده در خود دارند، به گونه‌اي كه طبق آزمايش‌ها ‪ ۹۳‬درصد از (‪At212)‬اي را كه جذب كرده‌اند، هنگام قرار گرفتن در معرض سرم انساني و شرايط فيزيولوژيك حفظ خواهند كرد.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 ‪ ۸۰‬محقق و پژوهشگر در زمينه نانو در پژوهشگاه صنعت نفت فعاليت مي‌كنند
نماينده تام‌الاختيار شبكه آزمايشگاهي نانو گفت: ‪ ۸۰‬محقق و پژوهشگر در پژوهشگاه صنعت نفت در زمينه فناوري نانو فعاليت مي‌كنند و نيازهاي مربوط به اين صنعت را مرتفع مي‌سازند.


" دكترصديقه صادق حسني " روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا پژوهشگاه صنعت نفت را تنها مركز فعال در زمينه فناوري نانو ذكر كرد و اظهار داشت: اين پژوهشگاه تاكنون توانسته در زمينه فناوري نانو ‪ ۲۴‬طرح را اجرا و ‪ ۹‬طرح جديد را ارايه دهد.

وي گفت: در حال حاضر اين پژوهشگاه لوله‌هاي كربني تا هشت كيلو گرم در روز توليد مي‌كند و پيش بيني مي‌شود بتواند توليد آن را تا ‪ ۲۰‬كيلو گرم در روز افزايش دهد.

وي همچنين اضافه كرد: پژوهشگاه صنعت نفت در زمينه ذخيره‌سازي هيدروژن و پيل سوختي، نانو ذرات اكسيد آهن، مشتقات اتري فلون در بنزين و استفاده از نانو كاتاليست‌ها در فرآيندهاي شيميايي موفقيت‌هاي چشمگيري به دست آورده است.

وي بررسي اولويت‌هاي تحقيقاتي نانو، ارزيابي و تصويب پروژه‌هاي نانو، انجام پروژه‌هاي پژوهشي درارتباط با نانو و برگزاري دوره‌هاي آموزشي را از ديگر فعاليت‌هاي پژوهشگاه در زمينه نانو تكنولوژي برشمرد.

صادق حسني با اشاره به عضويت پژوهشگاه صنعت نفت در ستاد ويژه توسعه فناوري نانو اظهار داشت: يكي از اهداف اين ستاد، يكپارچه‌سازي دستگاه‌هاي مرتبط با نانو به صورت شبكه آزمايشگاهي منسجم است.

وي تصريح كرد: با هماهنگي اين دستگاه‌ها متقاضيان به راحتي مي‌توانند دستگاه‌هاي مورد نياز خود را شناسايي كنند و آن را جهت آزمايش نمونه‌هاي آزمايشگاهي به كار برند.

وي ايجاد فضايي سالم رقابتي ميان آزمايشگاه‌ها به منظور ارايه خدمات آزمايشگاهي بهتر به پژوهشگران و صنايع كشور را از ديگر اهداف ستاد ويژه فناوري نانو ذكر كرد.

وي با اشاره به عضويت پژوهشگاه صنعت نفت در شبكه آزمايشگاهي فناوري نانو اظهار داشت: اين پژوهشگاه در چهارمين دوره ارزيابي اين شبكه مقام اول را به دست آورد.

وي بيان كرد: تمامي دستگاه‌هاي مرتبط با نانو بايد به عضويت شبكه آزمايشگاهي نانو درآيند و عملكرد دستگاه‌ها را به موقع ثبت كنند كه اين امر بر عهده ستاد ويژه توسعه فناوري نانو است.

صادق حسني گفت: دستگاه‌هاي جديد و تازه خريداري شده نيز بايد از طريق مقالات علمي به شبكه فناوري نانو معرفي گردد.

صادق حسني خاطر نشان كرد: در حال حاضر ‪ ۴۴‬دستگاه در شبكه آزمايشگاهي نانو عضويت دارند و تلاش مي‌شود اين تعداد به ‪ ۶۰‬دستگاه افزايش يابد.

وي در پايان ابراز اميدواري كرد: تا پايان چشم‌انداز ‪ ۲۰‬ساله، ايران اين توان را پيدا كند كه به بالاترين قله‌هاي ترقي در زمينه نانو تكنولوژي در سطح منطقه دست يابد.

به گفته‌وي در حال حاضر ‪ ۳۹‬آزمايشگاه و مجموعه آزمايشگاهي از ‪ ۱۰‬استان و ‪ ۱۲‬شهر مهم كشور در شبكه آزمايشگاهي فناوري نانو عضويت دارند.

فناوري نانو يا نانو تكنولوژي رشته‌اي از دانش كاربردي است كه علوم گسترده‌اي را پوشش مي‌دهد و به تمام فناوري‌هاي پيشرفته در عرصه كار با مقياس نانو اطلاق مي‌شود.

عبارت " فناوري نانو " اولين بار توسط " كي اريك دركسلر" در سال ‪۱۹۸۶‬ در كتاب وي به نام " موتورهاي آفرينش " مورد استفاده قرار گرفت.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 ايران خودرو 870ميليارد ريال در زمينه نانو تكنو لوژي سرمايه گذاري مي كند
گروه صنعتي ايران خودرو در تلاشي تازه با هدف بهره گيري از نانو تكنولوژي در طراحي و توليد محصولات خود در سال آينده رقمي حدود 870ميليارد ريال را به اين امر اختصاص مي دهد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، به نقل از روابط عمومي گروه صنعتي ايران خودرو، ايران خودرو به عنوان يك رويكرد ، فعاليت هاي خود را براي استفاده از فناوري نوين نانو تكنولوژي منسجم كرده و همكاري دامنه داري را با مراكز تحقيقاتي در دستور كار خود قرار داده است .

گروه صنعتي ايران خودرو با ارزيابي از مزيت هاي استفاده از اين تكنولوژي جديد در صنعت خودروسازي وصنايع جانبي از جمله قطعه سازي روند همكاري با مراكز تحقيقاتي و دانشگاهي داخلي و خارجي را به عنوان يك اولويت در برنامه هاي خود مد نظر قرار داده است .

اين در حاليست كه در مركز تحقيقات ايران خودرو گروهي از كارشناسان سرگرم بررسي در مورد چگونگي استفاده از نانو تكنولوژي در بخش هاي مختلف صنعت خودروسازي هستند تا بتوانند از مزاياي اين فناوري نوين بهره گيري بيشتري كند بر اساس اين گزارش ، مديريت ارشد گروه صنعتي ايران خودرو با توجه به تلاش همه جانبه ايران خودرو براي حضور دربازارهاي رقابتي جهان ، اهميت ويژه اي را براي فراهم كردن بسترهاي مناسب در بكارگيري از نانو تكنولوژي قائل شده است .

يادآوري مي شود گروه صنعتي ايران خودرو در همايش فن بازار كار فناوري نانو در صنعت خودروسازي كه در دانشگاه صنايع و معادن برگزار شد اهداف و برنامه هاي خود را در بكارگيري فناوري هاي نوين از جمله نانو تكنولوژي به اطلاع كارشناسان علمي شركت كننده در اين همايش رساند و اين درحالي بود كه گروهي از محققان آمادگي خود را براي همكاري با ايران خودرو ابراز داشتند.

اين همايش با مشاركت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو رياست جمهوري و تعدادي از موسسات علمي در محل دانشگاه صنايع و معادن برگزار شد.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 روشی جدید برای ساخت تجهیزات نانو نوری
روشی جدید برای ساخت تجهیزات نانو نوری
تهران-خبرگزاری ایسکانیوز: محققان دانشگاه پرینستون با به کار گیزی شیوه ای جدید دریافته اند که شکافتن پوسته پلیمری به دو لایه ،ذرات نانو نوری را به صورت مشبک در می آورد .

به گزارش روز پنج شنبه گروه علمی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران« ایسکانیوز» تا به حال کمتر از تخریب و شکستن ماده ای برای سود مند کردن آن فکر استفاده شده است . ولی اینبار محققان دانشگاه پرینستون دریافته اند که شکافتن پوسته پلیمری به دو لایه میتواند در ساخت ترکیبات نانو برای تجهیزات نوری مفید باشد.
آنهادر باره روش کار خود اینچنین گفته اند: شیوه چند لایه ای یک غشاء نازک و شکننده پلیمر بین دو قطعه پلیمری ، خم کردن قطعات مجزای سیلیکونی برای مشبک کردن ذرات نانو یا قرار دادن تناوبی خطوط که برای تجهیزات نوری استفاد می شوند.
استفان چو استاد الکترونیک دانشگاه پرینستون در این زمینه می گوید: این کار یک شیوه کم هزینه برای ساخت شبکه های باکیفیت بالاست;که برای سنسور های زیستی (بیو سنسورها) و DVD ها مفید است.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 فعاليت پژوهشكده نانو در توسعه علم پزشكي كشور متمركز است
رئيس پژوهشكده فناوري نانو كشور گفت: هم‌اكنون فعاليت پژوهشكده نانو در توسعه علم پزشكي كشورمتمركز شده، چون اين حوزه به سلامت جامعه مربوط مي‌شود و از حساسيت ويژه‌اي برخوردار است.

به گزارش ايرنا، پروفسور"هاشم رفيع‌تبار" روز چهارشنبه در حاشيه برگزاري دومين "همايش دانشجويي فناوري نانو " در كاشان در گفت و گو با خبرنگاران افزود: تمركز فناوري نانو در حوزه پزشكي روي داروهاي هوشمند است.

وي افزود: اين داروها بدون اثر جانبي به هدفهاي خاص اصابت مي‌كند علاوه بر اينكه فناوري نانو روي حس گرها نيز متمركز است تا اين حس‌گرها بتوانند بيماريها را زود تشخيص و اطلاع دهد.

رئيس انجمن نانو پزشكي دانشگاه شهيد بهشتي تهران افزود: در اين گونه موارد تشخيص بيماري سرطان مد نظر است.

پروفسور رفيع تبار يادآور شد:تشخيص به‌موقع سرطان توسط حس‌گرها باعث مي‌شود تا سالانه چند ميليون نفر از مرگ حتمي نجات پيدا كنند.

چهره ماندگار نانو كشور در سال گذشته،خاطرنشان كرد:به وسيله نانو مي‌توان سلولهاي سرطاني را شناسايي كرد و با مارك‌گذاري آنها بدون آنكه هيچ گونه اثر جانبي براي سلولهاي ديگر داشته باشد،اين سلولهاي مخرب را از بين برد.

وي گفت: اگر در زمينه‌هاي"رسانش به موقع دارو" و"تشخيص به موقع بيماريها" بتوانيم محصولاتي قابل‌استفاده كلينيكي و باليني ارايه دهيم،به اقتصاد كشور خيلي كمك كرده‌ايم.

رئيس پژوهشكده فناوري نانو همچنين اعلام كرد: وزارت نفت نيز درصدد است به جاي آنكه دامنه حوزه‌هاي اكتشاف خود را زياد كند، به وسيله فناوري نانو از نفت استخراج شده، مواد و مشتقات جديدي مانند پليمرها و لاستيكهاي جديد به دست آورند.

وي تاكيد كرد: اگر ما به اين مهم دست يابيم، نه تنها در خاورميانه بلكه از بسياري از كشورهاي جهان نيز جلوتر خواهيم بود.

پروفسور رفيع تبار ابراز اطمينان كرد كه نه تنها فناوري نانو بلكه ساير فناوريهاي نوين ديگر مانند بيوتكنولوژي و تكنولوژي اطلاعات نيز جايگزين صنايع سنتي خواهد شد.

وي بر ضرورت سرمايه‌گذاري در بخش فناوري نانو تاكيد كرد و افزود: چون در آينده نه‌چندان دور استفاده از مواد فسيلي نفت و گازاز رده خارج خواهد شد، سرمايه‌گذاري در عرصه فناوري نانو ضروري است.

دومين همايش دانشجويي فناوري نانو از چهاردهم شهريور در دانشگاه كاشان آغاز شد و به مدت سه روز ادامه دارد. ‬

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 سه دانشگاه و موسسه در كشور دانشجوي دكترا رشته فناوري نانو تربيت مي‌كند
مدير گروه توسعه منابع انساني ستاد ويژه فناوري نانو رياست جمهوري گفت:
هم‌اكنون سه دانشگاه و موسسه در حوزه فناوري نانو دانشجوي دكترا تربيت مي كند.

دكتر"سعيد سركار"روز چهارشنبه در دومين"همايش دانشجويي فناوري نانو" در دانشگاه كاشان افزود:در هشت دانشگاه كشور نيز دانشجوي رشته كارشناسي ارشد در حوزه فناوري نانو تحصيل مي‌كنند.

وي رتبه ايران درحوزه فناوري نانو در سال ‪ ۸۲‬را در بين كشورهاي جهان شصت و چهارم اعلام كرد و افزود: اين رتبه سال گذشته به رتبه سي‌ودوم رسيد.

وي يادآور شد: در اين عرصه ، چهار سال پيش جمهوري اسلامي ايران در بين كشورهاي اسلامي بعد از تركيه، مصر، مالزي، تونس و مراكش رتبه ششم را داشت كه سال گذشته توانست رتبه نخست را به خود اختصاص دهد.

رئيس پژوهشكده فناوري نانو كشور نيز در اين همايش گفت: در ‪ ۱۰‬سال آينده درآمد نانو در كشورهاي جهان، سالانه به يكهزار ميليارد دلار خواهد رسيد.

پرفسور "هاشم رفيع‌تبار"افزود: با توجه به اينكه ايران يك درصد از جمعيت جهان را دارد، بايد بتواند يك درصد از اين درآمد را نصيب خود كند.

چهره ماندگار نانو كشور در سال گذشته تصريح كرد:اگر بتوانيم يك درصد از بازار بسيار بزرگ نانو در سطح جهان را به‌دست بگيريم، قادريم ‪ ۳۰۰‬هزار شغل بسيار پيشرفته و دانش محور در كشور ايجاد كنيم.

به‌گزارش ايرنا،دبير دومين همايش دانشجويي فناوري نانو، هم در اين همايش، هدف از برگزاري اين نشست را هم‌افزايي‌اطلاعاتي پايان نامه‌هاي كارشناسي ارشد و دكتراي فناوري نانو، آشنايي محققان با تحقيقات انجام شده در زمينه نانو و افزايش سطح تحقيقات در زمينه فناوري نانو عنوان كرد.

دكتر"محمد الماسي"افزود: ‪ ۴۳۰‬مقاله به دبيرخانه اين همايش رسيده كه با انتخاب داوران،‪ ۳۰۶‬مقاله براي ارايه در اين همايش پذيرفته شده است.

وي تصريح كرد:اين مقاله‌ها در زمينه نانو كامپوزيت و نانو حفره، نانو محاسباتي ، نانو ذره، نانو پودر و نانو بلور است.

وي افزود: نانو لوله، نانو سيم، نانو الياف، لايه نازك، نانو فيبر، نانو الكترونيك، نانو مكانيك، نانو ترموديناميك، نانو شيمي،نانو بيوتكنولوژي و نانو و محيط زيست از ديگر مقاله‌هاي رسيده به دبيرخانه همايش است.

دومين همايش دانشجويي فناوري نانو از امروز به مدت سه روز بطور همزمان در پنج سالن دانشگاه كاشان ادامه دارد.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 دوغاب سيمان فوق سبك با استفاده از فناوري نانو طراحي شد
به همت محققان پژوهشگاه صنعت نفت ، براي اولين بار طراحي دوغاب سيمان فوق سبك با استفاده از فناوري نانو تكنولوژي با موفقيت انجام شد.

به گزارش روز دوشنبه روابط عمومي پژوهشگاه صنعت نفت ، مهندس " حميد سلطانيان " مسئول پروژه فوق در اين خصوص گفت:طبق تحقيقات بعمل آمده طراحي دوغاب سيمان با استفاده از تكنولوژي نانو با فرمولاسيون ابداعي پژوهشگاه هيچگونه سابقه در دنيا ندارد.

وي درادامه افزود: در چنين دوغابي ضمن بهسازي خواص رئولوژيكي در سيمان - كاري پشت لوله‌هاي جداري چاه، افزايش قابل توجه مقاومت تراكمي سنگ سيمان نيز حاصل مي‌شود و با تنظيم اندازه ذرات جامد،ضمن افزايش سطح ويژه دانه‌ها، چگالي مخلوط كمتر شده و براي طراحي سيمان‌هاي فوق سبك و با نرخ فشار پايين بسيار ايده‌ال خواهد بود.

سلطانيان خاطرنشان كرد: نانو افزودني‌ها خواص ويژه‌اي نظير پايداري، كيفيت به سيمان چاه نفت بخشيده و در حفاري چاه‌هاي عميق و بسيار عميق و در مكان‌هاي بسيار سرد خواص مطلوبي از جمله تراكم پذيري اوليه و زمان بندش مناسب به سيمان مي‌دهد و انتظار براي حفاري مجدد كمتر شده وعمليات با سرعت بيشتري ادامه مي‌يابد.

وي تصريح كرد، علاوه بر موارد يادشده افزايش مقاومت تراكمي وكاهش تخلخل و تراوايي و در نهايت كنترل و مهار مهاجرت گاز و سيال از درون ستون سيمان از مزاياي ديگر استفاده از نانو ذرات در طراحي دوغاب سيمان مي‌باشد.

سلطانيان افزود:سبك‌ترين دوغابي كه درپژوهشگاه صنعت نفت درمركز مطالعات اكتشاف و توليد واحد پژوهش حفاري با استفاده از نانو تكنولوژي فوق طراحي شده است، ‪ ۶۲/۴‬پوند برفوت مكعب بوده كه در دماي ‪ ۱۹۰‬درجه فارنهايت داراي مقاومت تراكمي ‪ ۲۴‬ساعته حداقل ‪ ،۲۰۰۰ psi‬تخلخل ‪ ۳۶‬درصد، نفوذپذيري يك درصدميلي دارسي، آب آزاد صفر و زمان انتظار براي رسيدن به حداقل تراكمي ‪ ۵۰۰ psi‬جهت شروع مجدد عمليات حفاري حداكثر هشت ساعت است .

مسئول پروژه در پايان يادآور شد:تست‌هاي آزمايشگاهي اين پروژه با موفقيت كامل به اتمام رسيده و آماده بكارگيري آن در مناطق عملياتي مي‌باشد و در زمان حاضر تست ميداني آن در يكي از چاه‌هاي منطقه مارون براي سيمانكاري لوله لاينر هفت اينچ به مرحله اجرا درآمده است.



|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 نانو سيم‌ها احتمالا موجب بهبود آزادسازي دارو مي‌شوند
دانشمندان آمريكايي و كره‌اي يك پوشش پروتئيني ابداع كرده‌اند كه مي‌تواند به استفاده از نانو سيم‌ها براي بهبود آزادسازي دارو منتج شود.

به گزارش خبرگزاري يونايتدپرس از مسكو، "گرگوري بوهاچ" در "دانشگاه ايداهو" و همكارانش در "دانشگاه ملي سئول" دريافتند كه اين پوشش، نانو سيم‌هاي "سيليكا" را قادر مي‌سازد تا وارد سلول‌هاي كشت شده انسان شوند و دوز كشنده‌اي سم آزاد كنند.

محققان گفتند، نانو سيم‌ها و ساير نانو موادهايي پوشيده شده با پروتئين "فيبرونكتين" (‪ (fibronectin‬مي‌توانند راحت تر به درون تومورها نفوذ كنند و در حين حفظ سلول‌هاي عادي با آنتي بادي‌ها و ساير موادي كه به سمت سلول‌هاي هدف حركت مي‌كنند، پوشيده شوند.

قرار است اين مطالعه در شماره ‪ ۱۲‬سپتامبر مجله "‪ " Nano letters‬چاپ شود.



|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 پژوهشگاه صنعت نفت در جایگاه نخست شبکه فناوری نانو
پژوهشگاه صنعت نفت در جایگاه نخست شبکه فناوری نانو


تهران - خبرگزاری اقتصادی ایران
اکونیوز: رئیس مرکز تحقیقات نانو پژوهشگاه صنعت نفت گفت: این پژوهشگاه در ارزیابی عملکرد آزمایشگاه‌های عضو شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو رتبه اول را کسب کرد.

به گزارش خبرگزاری اقتصادی ایران ، دکتر سورنا ستاری افزود: این ارزیابی بر اساس فعالیت‌های آزمایشگاه‌های عضو شبکه در شش ماه دوم سال گذشته، همچنین شاخص‌های مشتری مداری، میزان فعال بودن آزمایشگاه‌ها، نحوه و میزان ارتقا و نگهداری دستگاه‌ها و درآمدزایی انجام شده است.

وی تصریح کرد: در بحث مشتری مداری با توجه به نظر سنجی‌های انجام شده از نحوه و میزان کارکرد دستگاه‌های عضو، پژوهشگاه امتیاز 89 درصدی را کسب کرد و شاخص درآمدزایی این مرکز نیز نزدیک به چند صد میلیون تومان بوده است.

 

ستاری یادآور شد: پژوهشگاه صنعت نفت در نیمه اول سال 84 ابتدا با 7 دستگاه عضو این شبکه شد و در نیمه دوم همان سال با 17 دستگاه در جایگاه چهارم قرار گرفت.

 

وی ادامه داد: در سال گذشته نیز این عضویت با 40 دستگاه ادامه یافت و رتبه اول را در میان دیگر مراکز به دست آوردیم.

 

رئیس مرکز تحقیقات نانو پژوهشگاه صنعت نفت با بیان این که در سال جاری نیز این پژوهشگاه با عضویت 44 دستگاه در این شبکه رتبه نخست را کسب کرده است، پیش‌بینی کرد تعداد این دستگاه‌ها تا پایان سال به 60 مورد افزایش یابد.

 

وی با بیان این که این شبکه زیر نظر ستاد فناوری نانو ریاست جمهوری تشکیل شده است، اظهار داشت: در این شبکه 52 ارگان و موسسه عضو هستند که دستگاه‌های مرتبط با نانو دارند؛ به این ترتیب در هر یک از این مراکز که به استفاده از یک دستگاه نیاز داشته باشد، با رجوع به ستاد یا سایت آن می‌توانند از موسسه مربوط دستگاه مورد نیاز را تهیه کنند.

 

ستاری افزود: دستگاه‌های مرتبط با نانو بسیار گران است؛ بنابر این علاوه بر صرفه‌جویی در خرید این دستگاه‌ها، برخی وسایل و تجهیزاتی که در گذشته برای یک پروژه خاص خریداری شده بود و استفاده چندانی از آنها نمی‌شده است، به کار گرفته می‌شوند.

 

به گفته ستاری، این ستاد بیشتر نقش نظارتی و هماهنگی برای پاسخگویی به مراکز و موسسه ها را دارد و مانند همین کار هم در پژوهشگاه صنعت نفت انجام شد؛ یعنی دستگاه‌های مرتبط با نانو در آزمایشگاه‌های گاز، پلیمر و ... شناسایی شدند و با استفاده از نرم‌افزارهای طراحی شده به این شبکه پیوستند.

 

وی پژوهشگاه صنعت نفت را تنها مرکز فعال در بحث نانو در کشور خواند و گفت: پژوهشگاه در بحث نانو در کشور اول است و علاوه بر کسب 6پتنت‌ بین‌المللی، توانسته است به مرحله تجاری‌سازی و صنعتی برخی فناوری ‌های نانو نیز دست یابد.

 

رئیس مرکز تحقیقات نانو پژوهشگاه صنعت نفت، طرح‌های تجاری شده این مرکز را پروژه هیدروکانورژن (تبدیل نفت سنگین به سبک) میدان نفت بهرگان، فرآیند جی.تی.ال (تبدیل گاز به مایع) و طرح نانو لوله‌های کربنی و استفاده از آنها در فرآیندهای گوناگون اعلام کرد و افزود: در کل 9 فناوری نانو فناوری در پژوهشگاه صنعت نفت تجاری شده که برخی از آنها نیز به وسیله بخش خصوصی به مراحل پایانی رسیده است.

 

ستاری اضافه کرد: در پژوهشگاه صنعت نفت بیش از 87 پروژه در دست اجرا یا پایان یافته در زمینه نانو انجام شده است، گرچه تجاری و عملی کردن این طرح‌ها 8 تا 10 سال به طول می‌انجامد.

 

وی پژوهشگاه صنعت نفت را محل رفع مشکلات صنعت خواند و تاکید کرد: بیش از 80 محقق و پژوهشگر در زمینه نانو فناوری در این پژوهشگاه و مراکز وابسته به آن در حال فعالیت هستند تا نیازهای صنعت را برطرف کنند.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 ایران قدرت نخست تولید نانو تایر در آسیا شد
ایران قدرت نخست تولید نانو تایر در آسیا شد
تلاش محققان داخلی منجر به آن شد که ایران به عنوان نخستین قدرت بدون رقیب تولید تایرهای نانویی در خاورمیانه و آسیا شناخته شود.

دکتر کرابی از محققان برجسته پژوهشگاه پلمیر و پتروشیمی کشور در گفتگو با خبرنگار مهر گفت : تلاش 18 ماهه تیم محققان در پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی کشور به بار نشست و هم اکنون ایران به عنوان تنها قدرت آسیا در عرصه طراحی و ساخت تایرهای نوین با استفاده از فناوری نانو شناخته شده است.

وی افزود: هم اکنون بالغ بر 10 کارخانه تولید تایر در سراسر کشور مشغول به فعالیت هستند که تولیدات آنها عمدتا بر اساس فرمولاسیون شرکت هایی که تحت لیسانس آنها هستند ارایه می شود. اما ما بر آن شدیم تا در قالب پروژه تحقیقاتی بی سابقه ای، از نانو "کلی" (Nano Clay) در فرمولاسیون آمیزه های لاستیکی استفاده کنیم.

وی ادامه داد : کلی به صورت طبیعی در سایز نانو وجود دارد اما برای استفاده از فرمولاسیون آمیزه های لاستیکی باید اصلاحات شیمیایی بر روی "کلی" انجام شود تا اختلاط و آمیزه خوبی داشته باشند.

این محقق برجسته افزود: برای آنکه از فناوری نانو استفاده شود حتما باید "کلی" قابلیت "اینتر کلیت" داشته باشد که نتیجه آن به زبان ساده تر افزایش خواص فرآیند است. تحقیقات ما بر روی آج تایر متمرکز است که درحقیقت نقطه تماس تایر با سطح جاده محسوب می شود.

وی در تشریح مزایای استفاده از این فناوری نوین در تولید تایر گفت: با استفاده از فناوری نانوعلاوه بر ایجاد مقاومت در برابر سایش تایر، با کاهش چشمگیر وزن و حجم تایر نیز مواجه شده ایم که این نکته جای امیدواری زیادی داشته است. اما شاید کاهش در مصرف سوخت خودروها آن هم با توجه به سهمیه بندی بنزین یکی از مهمترین و چشمگیرترین بخش های این فناوری نوین باشد.

دکتر کرابی ادامه داد: این پروژه با حمایت های وزارت علوم همراه بوده و هم اکنون درصدد هستیم تا مقدمات استفاده از این فناوری نوین در دو کارخانه تایرسازی کشور به مرحله اجرا گذاشته شود.

وی افزود: بالغ بر 30 میلیون تومان هزینه برای این پروژه که با حضور 4 عضو هیات علمی و یک دانشجوی دوره دکتری عملی شده، صرف شده است. کل پروژه نیز در مدت 18 ماه به سرانجام رسیده است.

به گزارش مهر، این محقق تاکید کرد:  فکر می کنیم استقبال از این فناوری نوین در کشور 100 درصد باشد البته مشکلاتی نیز وجود دارد که ازجمله آنها می توان به لزوم به روزرسانی و اعمال اصلاحاتی در تجهیزات کارخانجات تایرسازی کشور است تا بتوانند از این فناوری نوین نیز استفاده کنند.

کرابی خاطر نشان کرد: استفاده از این فناوری نوین فعلا برای تایرهای کوچک در نظرگرفته شده و در آینده در صنایعی همچون ساخت تایر هواپیماها مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 حفظ تاریخ هنر با استفاده از فناوری نانو
حفظ تاریخ هنر با استفاده از فناوری نانو
شیمی دانان در ایتالیا از ارایه دستاوردی جدید در عرصه حساس و دقیق تمیز کردن آثار هنری و نقاشی رنگ روغن قدیمی با استفاده از فناوری نانو خبر دادند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان ایتالیایی در گزارشی که درACS' Langmuir منتشر کردند به توصیف دستاورد جدید خود پرداخته و نوشتند : اسفنج نانویی از قابلیت بالایی برای استفاده در تمیز کردن طیف گسترده ای از آثار هنری قدیمی و با ارزش از جمله تابلوهای رنگ روغن برخوردار است که تا پیش از این تمیز کردنشان کاری مشکل و حساس بوده است.

به گفته "پیرو باگلیونی" سرپرست دانشمندان در این پروژه، از این اسفنج ها می توان در کاربردهای مختلف مربوط به وسایل آرایشی، تولید شوینده ها و بیوتکنولوژی استفاده کرد.

بر اساس گزارش "ساینس دیلی" این گزارش با تاکید بر استفاده اصلی این فناوری در تمیز کردن تابلوهای قدیمی و گران قیمت می افزاید: نگهبانان و سرایدارها معمولا از حلال ها و سایر عوامل تمیزکننده در قالب فرمولاسیون ژل ها برای تمیز کردن و غبار روبی تابلوها استفاده می کنند که گاها به واسطه نفوذ در سطح نقاشی به این آثار گران قیمت لطمه وارد می کنند.

در مقایسه با مایعات، ژل ها کمتر به آثار هنری نفوذ کرده و لطمات کمتری را به همراه دارند. البته ژل ها نیز مشکلات خاص خود را دارند چون برداشتن آنها از سطوح نقاشی مشکل بوده و ممکن است تاثیرات نامطلوبی بر نقاشی و سایر آثار هنری بگذارند.

اما اسفنج های نانویی جدید که از ذرات نانویی ساخته شده اند بر این مشکل غلبه کرده اند. این اسفنج های ویژه می توانند حلال را در خود نگاه داشته و با استفاده از نگهدارنده های ویژه در نقاط خاص مورد استفاده قرار گیرند. پس از اتمام کار نیز نگهبانان می توانند ژل ها را با استفاده از مگنت از روی تابلو بردارند.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 اخبار--یافته های جدید مطالعات نانوتکنولوژی
 
images/20070822/nano.jpg
 
 دانشمندان آمریکایی در دانشگاه تنسی نتایج مهمی از یک تحقیق نانوتکنولوژی ارائه داده اند.
این محققان شکل خاصی از ریز ذرات کربنی به نام نانوهورن تک دیواره ای را برای انتقال دارو و سایر کاربردها طراحی کرده اند.
دانشمندان هیچگونه سمیت ریوی را برای این نانوهورن ها گزارش نکرده اند. محققان معتقدند این ریز ذرات یا نانوپارتیکل ها علاوه بر توانایی در انتقال دارو برای ذخیره هیدروژن نیز قابل استفاده اند.
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 405 لینک در زمینه mems & nano
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 اخبار--نانو میکروسکوپ
A Nano-Microscope for Ultrafast Processes

 

Principle of the nano-microscope for ultrafast processes
Principle of the nano-microscope for ultrafast processes
MPQ
International team of scientists proposes new ultramicroscope for nanostructures, allowing for the direct and non-invasive measurement of ultrafast processes on attosecond timescales with high spatial and temporal resolution.
Metallic nanostructures, consisting of a few thousand atoms, exhibit optical and electronic properties which are not present in extended solid state systems. The interaction of electromagnetic radiation (light) with nanoparticles leads to collective, coherent oscillations of electrons (so called surface plasmons). A team of scientists from the Georgia State University (Atlanta, Georgia, USA), the Max Planck Institute of Quantum Optics in Garching (MPQ), and the Ludwig Maximilians University at Munich (LMU) have now proposed a new microscope that allows for the first time to resolve the ultrafast dynamics of plasmonic fields with high spatial and temporal resolution (Nature Photonics, advance online publication September 3rd, 2007). In particular, applications in optical and optoelectronical information processing, transfer, and storage would benefit from a better understanding of these collective excitations. Furthermore, this ultramicroscope would have applications in the spectroscopy of single (bio)-molecules, where nanoparticles act as antennas for light interaction.
Without deeper insight, the makers of colored glass vases in ancient Rome or church windows in the middle ages have already used the properties of metallic nanoparticles to their advantage. The shiny red color was achieved by adding gold dust to the glass melt. The origin of this effect is understood by specialists today: nanoparticles, i.e. particles with extensions in the range from a few to 100 nanometers - less than the wavelength of visible light (ca. 400 - 800 nanometers) - consist of as little as a few thousand atoms. If such a particle is exposed to visible light, the freely moving conduction electrons are displaced by the light's electric field. Since the structure is small, they are not moving very far, but alternate being bunched on one side or the other. This way, the electrons are moving collectively in synchronized coherent oscillations. Such oscillations have particle character and are called surface plasmons. The red color of ancient Roman vases and old church windows is based on the absorption of part of the visible light by the gold nanoparticles, which is converted into plasmons. Then the residual light shines in the complementary colors.
"Plasmons create very high electromagnetic fields at the nanoparticle and its direct environment. But how these fields are created and how they decay is not understood in detail. The fastest dynamics of the collective motions takes place in only a few hundred attoseconds (1 attosecond is a billionth of a billionth of a second) and belongs therefore to the fastest processes in nature," explains Dr. Matthias Kling, Junior Research Group leader at MPQ.
A new method to resolve the dynamics of plasmonic fields with the highest temporal and spatial precision has been suggested by the theoretical physicist Prof. Mark Stockman (Georgia State University at Atlanta, Georgia, USA) together with experimental physicists from LMU and MPQ in Germany. In their model (see figure), the scientists simulated a geometric assembly of silver nanoparticles on a surface, which are then excited by an (extremely short) few femtosecond pulse (a femtosecond is a millionth of a billionth of a second). The interaction with the light-pulse -- consisting of only a few oscillation periods -- leads to the formation of plasmonic fields, whose amplitudes and frequencies (between the near infrared and near ultraviolet) depend on the size, shape, and environment of the nanoparticles. The plasmon dynamics is probed by a 170 attosecond, extreme ultraviolet laser pulse incident on the nanosystem that is synchronized with the excitation pulse and releases electrons. The plasmonic fields are monitored by the energy and spatial distribution of these so called photoelectrons as they were - prior to their detection - accelerated by these fields.

"In our suggested approach we combine two techniques, which are by themselves already state-of-the-art: the photoemission electron microscope, also called PEEM, and the attosecond streak camera," explains Prof. Ulf Kleineberg from LMU. "This way we obtain a spatial resolution, which is on the order of the dimension of the nanoparticles between a few ten to hundred nanometers, and achieve simultaneously -- due to the use of attosecond light flashes -- the extremely high time resolution in the attosecond domain. The measurement principle lays the foundation to measure the formation and temporal evolution of these fields and to control them by specifically shaped laser pulses in the future."
Generally the nanoplasmonic ultramicroscope would allow for the first direct observation of ultrafast processes in nanosystems, such as the conversion of sunlight into electrical energy. The authors see future applications of the technique particularly in the development of novel devices, in which localized nanoplasmonic fields replace electrons in conventional electronics, i.e. are used for information transfer, processing, and storage. "The advantage would be that plasmons in these nanosystems allow for information processing and transfer at much higher frequencies (ca. 100,000 times) as compared to electrons in solid state systems. This way, extremely fast optoelectronic and optical devices for computations and information processing may be realized."[O.M.]

Original Publication:
M.I. Stockmann, M.F. Kling, U. Kleineberg and F. Krausz
"Attosecond nanoplasmonic field microscope"
Nature Photonics, advance online publication September 3rd, 2007

Contacts:

Prof. Mark Stockman
Department of Physics and Astronomy
Georgia State University
University Plaza, Atlanta, GA 30303-3083, USA
Phone: +16784574739
Fax: +14046511427
E-mail: mstockman@gsu.edu
www.phy-astr.gsu.edu/stockman

Dr. Matthias F. Kling
JRG "Attosecond Imaging"
Max Planck Institute of Quantum Optics
Hans-Kopfermann-Str. 1, 85748 Garching
Phone: +49 - 89 / 32905 234
Fax: +49 - 89 / 32905 649
E-mail: matthias.kling@mpq.mpg.de
www.attoworld.de/junresgrps/attosecimaging.html

Prof. Dr. Ulf Kleineberg
Department of Physics LMU Munich
Am Coulombwall 1, 85748 Garching
Phone: +49 - 89/289-14003
Fax: +49 - 89/289-14141
E-mail: ulf.kleineberg@physik.uni-muenchen.de www.attoworld.de

Prof. Dr. Ferenc Krausz
Director, Max Planck Institute of Quantum Optics
Hans-Kopfermann-Strasse 1, 85748 Garching,
Chair of Experimental Physics,
Ludwig Maximilians University Munich
Phone: +49 - 89 / 32905 612
Fax: +49 - 89 / 32905 649
E-mail: ferenc.krausz@mpq.mpg.de
www.attoworld.de, www.munich-photonics.de

Dr. Olivia Meyer-Streng
Press & Public Relations Office
Max Planck Institute of Quantum Optics
Phone: +49 - 89 / 32905 213
Fax: +49 - 89 / 32905 200
E-mail: olivia.meyer-streng@mpq.mpg.de

URL dieser Pressemitteilung: http://idw-online.de/pages/de/news223647
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 ساخت نانوبایو ذره برای دارورسانی هوشمند توسط محققان کشور --مهر 12/12/1385
ساخت نانوبایو ذره برای دارورسانی هوشمند توسط محققان کشور / استفاده از ژن درمانی در بهبود سرطانهای زنان
محققان دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی توانسته اند در روش ژن درمانی در محیط آزمایشگاه با استفاده همزمان از ژن درمانی و فناوری نانو با ساخت یک نانو بایو ذره (Nano Bio Particle) و دارورسانی هوشمند موفقیت زیادی در از میان بردن سرطان ریه بدست آورند.

معاون غذا و داروی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: کاری که آزمایشگاه کشت سلولی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شده به صورت همزمان در دو بخش ژن درمانی و فناوری نانو بود.

دکتر سید فرشاد حسینی شیرازی افزود: در بخش ژن درمانی پژوهشگران توانستند با استفاده از یک "آنتی سنس" (Anti Sense) ژن PKC که در ایجاد سرطان ریه موثر است را خاموش کنند و آنتی سنس را به سلول برسانند و پس از قرار دادن در سلول آن را به نقطه هدف هسته سلول انتقال دهند تا دارو به طور موثری عمل کند.

مدیر پروژه ژن درمانی برای درمان سرطان یاد آور شد: در واقع با تغییرات ایجاد کرده در شکل لیپوزومی آن، یک حامل دارو رسان لیپوزومی ساخته شده است که می تواند حداکثر آنتی سنس را به درون سلول منتقل کند.

وی افزود: پیش از این آنتی سنس به دلیل تغییراتی که برای آن ایجاد می شد و تغییرات دما در درون سلول از بین می رفت و دارو نیز اثر خود را از دست می داد.

حسینی شیرازی میزان نانو بایو ذره ساخته شده را در مقیاس نانو، زیر 400 نانو عنوان کرد و گفت: این دارو رسان لیپوزومی بر خلاف دیگر داروها هدفمند عمل می کند و جذب می شود. این در حالی است که پیش از این دارو پس از وارد شدن درون سلول بخش زیادی از آن از میان می رفت و نمی توانست تأثیر خود را اعمال کند.

وی با اشاره به گسترش فعالیت های این گروه در زمینه درمان سرطان های مختلف خاطرنشان کرد: هم اکنون ساختار دارو رسان مشخص شده و تغییرات ژنی نیز به طور تقریبی ترسیم شده است و برای آینده هدف درمان سرطان های تخمدان و پستان را در دستور کار قرار داده ایم.

معاون غذا و داروی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در خصوص میزان اثر این روش در محیط آزمایشگاه گفت: دارورسانی به این روش موجب شده تا 85 درصد سلول های سرطانی از میان بروند و در سال آینده نیز تحقیقات بخش حیوانی و در صورت کسب موفقیت تحقیقات بخشی بالینی آن آغاز می شود.

وی یاد آور شد: این پروژه به مدت 4 سال در دو گروه فارماکولوژی و داروسازی صنعتی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و با همکاری محمدعلی تمدن و حمیدرضا مقیمی از دیگر محققان این پروژه انجام گرفت.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 مطالبی در مورد mems
Over the past decade, silicon microelectromechanical systems technology has gradually increased its foothold in mechanical engineering. Favored for their low cost, reliability, and small size—qualities inherited from the integrated circuit manufacturing process—relatively simple MEMS devices began finding their way into consumer applications a decade and a half ago.

Something else was happening back then. At the time that the market was benefiting from microscale automotive airbag sensors and inkjet modules, considerably more complex microsystems were being considered for use in space applications, where miniaturization is a prime goal in the design of military and non-military payloads alike. Such payloads are limited in terms of mass and volume, so when a new function needs to be added to the system, it must be accomplished through miniaturization.


It was not surprising, then, that beginning in the late 1980s, Sandia National Laboratories began to look at MEMS for solutions in its continuing mission to improve and modernize ordnance systems required for the U.S. nuclear stockpile. (Sandia is operated by Sandia Corp., a Lockheed Martin company, for the U.S. Department of Energy's National Nuclear Security Administration.)

Sandia then had a state-of-the-art microelectronics fabrication facility that would provide the physical environment, and much of the engineering talent, to take on this new initiative. The 74,000-square-foot Microelectronics Development Laboratory included 12,500 square feet of Class I clean room space. With the growing interest in silicon MEMS technology, part of these new facilities was turned over to the new enterprise, and a new cadre of scientists and engineers began to start work on advanced microsystems that could "sense, think, act, and communicate."



While focused on the needs of the U.S. nuclear weapon complex, it could be assumed that these innovations would also spur new developments in the commercial arena: automotive and consumer products, telecommunications, radio-frequency applications, and medical care...


Out of Proportion


Sandia's new MEMS team began work on a number of relatively complex designs in the early 1990s, and in 1994 demonstrated a micro steam engine that used resistive heating to provide steam from a drop of water. The engine seemed at first to require simply scaling from meters to microns.

Remarkably, it worked without seals because the attractive interfacial force between surfaces was sufficient to prevent the loss of steam. The increased surface-to-volume ratio with decreasing size led to the self-sealing nature of the design. This was an important early indicator that, as structures are scaled to smaller and smaller size, elements of mechanical, optical, and chemical understanding needed to be revisited.

In fact, the micro steam engine gave early notice that, if you really want to excel in MEMS, you need to understand the dominant transport processes and material interactions at the micro- and, more likely, at the nanoscale. Certain processes, such as chemical mechanical polishing to planarize polysilicon layers, were inherited from standard microelectronics fabrication procedure. But new "fixes" had to be found as the fledgling MEMS industry moved farther from its parent technology, and the design assumptions derived from observation of large-scale phenomena became less
dependable.





At about this time, Sandia also was tackling a couple of major problems in the design of micromechanical actuators. While MEMS sensors were already a marked success, the micro- actuators of the time suffered from low torque and an inherent difficulty in coupling tools to engines. Sandia's solution was revolutionary: a new, four-layer polysilicon micromachining process that made it possible to make the more complex devices that were needed to solve the actuator riddle.

The process incorporated three movable levels of polysilicon in addition to a stationary layer for a total of four layers of polysilicon. These were separated by sacrificial oxide layers, and an additional friction-reducing layer of silicon nitride was placed between the bearing surfaces. When completed, the resulting micro-engine consisted of two sets of comb-drive actuators that drove a pair of linkages that in turn drove a pair of rotary gears. The smaller gear (0.03 mm in diameter) was successfully operated at speeds in excess of 300,000 rpm, and the larger (1.6 mm diameter) gear as fast as 4,800 rpm. Unfortunately, scanning electron microscopy images taken after only 477,000 cycles clearly showed the buildup of silicon debris, abraded from moving parts of the device.

This failure mechanism provided an invaluable lesson for the Sandia design team. The search for an in-depth understanding of wear mechanisms in dynamic silicon MEMS—so elusive and yet so important—would drive an ambitious wave of leading-edge research into microscale science and engineering, distinct from that which prevailed at the mesoscale.

The design of multilevel two-dimensional silicon devices (so-called 2.5-D designs) continued apace. Before long, these complex computer-aided designs evolved from four to five levels (trademarked by Sandia as SUMMiT IV and SUMMiT V, respectively). But as these designs became more complex, performance issues associated with adhesion, friction, wear, strength, toughness, impact tolerance, fatigue, and creep phenomena became increasingly important.


Significant Forces


Stiction, the combined effects of sticking and friction between surfaces, proved particularly troublesome in MEMS devices from the outset. For structures with thicknesses of a few tenths to several micrometers and lateral dimensions of tens to hundreds of micrometers, significant forces are required to pull apart two surfaces in contact and to initiate motion. Additionally, controlling surface adhesion for materials with high surface energies like polysilicon requires special consideration.

There are two aspects to stiction. The first is the surface tension of the meniscus of liquids, which can pull the surfaces of micromechanical parts together as they are removed from liquid during wet processing (critical steps in SUMMiT IV and SUMMiT V MEMS production). The second problem is the tendency of surfaces to stick together once they touch. Sandia successfully used strategies such as drying in supercritical CO2 and freeze sublimation to deal with the first problem.

The second problem was alleviated through the application of coatings with low energy surfaces at the final stages of fabrication. The application of self-assembled monolayers like octadecyltrichlorosilane, which adheres strongly to SiO2 surfaces and presents a surface monolayer of tail groups that have low sticking and friction properties, lowered demonstrated adhesive forces by orders of magnitude.

Failure provided an invaluable lesson. The search for an in-depth understanding of wear mechanisms in dynamic silicon MEMS would drive leading-edge research into microscale science and engineering.


Anti-adhesion design, supercritical drying, and hydrophobic surface monolayers all help to treat the headaches that occur when van der Waals forces "glue" silicon to silicon. But stiction remains a troublesome problem despite these improvements, and continues to be an important contributor to device failure.

For this reason, newer Sandia MEMS designs minimize the contact of moving parts wherever possible, during normal operation and in the event of abnormal occurrences such as mechanical shock and electrostatic discharge. This can be a very difficult goal. For example, while reducing the amount of surface area rubbing during operation to a minimum is a worthy objective, no method for doing this has yet been devised.

Sandia designers were now taking on the challenges of incorporating changes in behavior into new machine principles at the microdomain, rather than struggling with problems arising from conventional designs. For several years now, a large-scale effort has been devoted to increasing the understanding of surface phenomena (i.e., van der Waals, electrostatic, capillary forces) operating in submicrometer silicon structures. Here, computational simulation has been important to understanding MEMS performance. Adhesion and electrostatic models have been added to Sandia-developed finite element simulation codes such as Adagio and Presto to model structural deformations.


Shedding Light on Heat


Thermal management is similarly important because surface micromachined (SMM) electrothermal actuators rely on thermal processes to deliver work. Modeling phonon-phonon, phonon-grain boundary interactions, and "non-continuum" heat transfer in gases have all proven to be important in
predicting the overall, systemic behavior of MEMS
devices.

For example, non-continuum heat transfer in gases occurs when the typical distance between gas molecular collisions becomes comparable to the system length scale. In this case, our normal continuum assumptions like Fourier's law of heat conduction and the continuous-temperature boundary condition—that the gas temperature equals the solid temperature at their interface—begin to break down. Normally, this isn't a concern, since gas molecules travel less than a tenth of a micrometer between collisions—but for microsystems dimensions of one micrometer or less are encountered and we can no longer ignore these phenomena.

Similarly, non-continuum heat transfer in solids begins to appear when phonon-collision length scales become comparable to system dimensions. Left without the convenience of our continuum assumptions, prediction of non-continuum heat conduction requires the simulation of individual quantized lattice vibrations or phonons as they move and interact—typically using statistical (Monte Carlo) techniques.




Heat management is an important concern for satellites such as the Space Technology 5 (above), launched last year. An array of MEMS-based shutters installed onboard the satellite open and close via moving microscale actuators.




Based on the results of these complicated (and time-intensive) methods, subgrid analytical models can be built to capture these non-continuum effects and to couple with standard continuum finite element models for large-scale system analysis.

Progress has been made both in improving the SMM design and in qualifying its performance as a result of accurately capturing these non-continuum phenomena in
thermal analysis codes. By incorporating more reliable models in design, the number of design-testing cycles has been reduced, and pretest predictions are becoming more reliable.


Explaining Failures


In 2004, Sandia demonstrated a coupled-physics analysis code to simulate electrical, thermal, and mechanical response of SMM microactuators. These "bent-beam" devices operate when current is pushed through an anchored V-shaped beam, expanding the beam with Joule heating (due to the electrical resistance of the structures) and causing the apex to move forward. Joule heating is also a function of voltage, current density, specific resistivity, and geometry. Such devices will operate at up to 60 million cycles without failure at moderate operating temperature—that is, less than 600 K. At temperatures greater than 900 K (1,160oF) and with an increasing number of cycles, stresses within the structural members will change and cause failure. One explanation for the failure suggests the grain sizes in the material increase and surface topology becomes roughened.

The number of unknowns that remain is substantial, and grows larger as designs become more complex. But the problems
are by no means insurmountable;
they are just taking longer to solve than we anticipated.


Comparison of code predictions from a "non-continuum" thermal model with a "continuum" thermal model yielded striking results. In analyzing the heat transfer in the resistivity-heated microscale beam actuator, the traditional "continuum" model predicted a beam temperature (after cycling) of 750 K, while the "non-continuum" technique model predicted a temperature of 900 K. Researchers experimentally confirmed the higher temperature, a consequence of grain scale property changes including resistivity and conduction, using Raman spectrometry diagnostics to obtain measurements at the submicron scale. And while continuum models predicted that the temperature is continuous at the beam-air interface, Direct Simulation Monte Carlo "non-continuum" simulations showed that the opposite was the case. That is, a temperature jump occurred at the beam-air interface.

This "non-continuum" effect again showed the stark differences between micro- and meso-scale physical effects in structural dynamics, and the folly of assuming that models for processes that are useful in designing relatively large devices can be applied to dynamic MEMS geometries.

We also found that "gas damping" between MEMS structures and the substrate, within the sealed package, can cause serious nonlinearities. While this doesn't lead to failure in the classic sense, it may make it harder to close a switch. On the plus side, gas damping can provide a cushion that enables a MEMS device to survive surprisingly high shock loads.


Growing Pains


The quest to ensure the reliability of complex MEMS devices has yielded impressive results at Sandia and elsewhere, as illustrated by manufacturing and packaging improvements and increased understanding of the physical phenomena that affect reliability at the submicron level. The relative infancy of MEMS manufacturing disciplines, and to some extent the restrictions posed by corporate proprietary protection of its intellectual property and the painfully slow emergence of industry standards, has resulted in slower MEMS technology development and infusion into the commercial sector than was expected in the 1990s.

What has emerged in the past decade is the recognition that more data on materials and on the underlying physics is needed to move MEMS technology forward. This will require that we make noninvasive, high-quality measurements at the scale of the devices—in itself an extremely difficult task because of the small size and the large influence of the surrounding structures.



The Microlab and Microfab facility was completed last year. Replacing a lab built in the 1980s, the building has space for more than 250 workers.


For example, if they are to optimize their designs, MEMS engineers need a greater understanding of the role of coatings and surface roughness on adhesion: Why is it that a rough surface with a few contacts may provide less friction than two smooth surfaces with high adhesion? Modeling and simulation can help with the answer, but only if the essential physics is captured in the model.

The bottom line in the MEMS engineering story is designing for reliability, to assure fatigue-free behavior over hundreds of millions of cycles, during which the physical properties of the device remain virtually indistinguishable from those of a newly minted device. To do this, we know that contacting surfaces should be minimized; that planar surfaces should be positioned to minimize contribution of van der Waals forces; that stress in polysilicon elements should be kept to 10 percent or less of the measured fracture strength for the material and process in use. And more. And we know that this is just the start of the quest.

The number of unknowns that remain as we unscramble the nano- and microscale mysteries of the MEMS phenomenon is indeed substantial, and grows larger as designs become more complex. But the problems are by no means insurmountable; they are just taking longer to solve than we had anticipated. A number of reliability-connected improvements have been noted above.


Microscale Enabled Solutions


In addition, modeling and simulation can provide valuable insights on how to enhance the MEMS device performance, discover flawed designs before fabrication, and enable design optimization. As an example, process improvements augmented after modeling and simulation were responsible for increasing yields from a mere 20 percent to more than 90 percent for the micromirror arrays, used for optical switching, made by the Sandia spin-off company MEMX. Each of these arrays contains more than 100,000 mechanical elements. Today they will function for more than half a trillion cycles at 70°C without failure.

While MEMS has not yet lived up to the optimism of the 1990s, enhanced understanding of scale-dependent physics is helping us to make progress toward the buoyant expectations voiced during those times. We are moving from the early, relatively unenlightened days of "making macro solutions smaller" to doing things a new way, through "microscale enabled solutions."

We have learned a lot. Engineering at the microscale introduces an appreciation of the complex physics at the feature scales of the devices. It demands the appreciation of a ground-up approach to design and problem-solving, and full acknowledgment of the importance of nano-phenomena that run from van der Waals forces to the collision of phonons with grain boundaries. Ideas like "micro-enabled solutions" and the related need for "scale aware" tools arise as modeling becomes accepted as an integral part of the product realization cycle.

As these new perspectives evolve into reality, a new breed of engineer is also coming into existence. In fact, the distinction among the computer scientist, the materials scientist, and the engineer is becoming blurred. Mechanical engineering cannot help but benefit from this exciting new horizon. MEMS is here to stay, and it will transform the future.


CAD for MEMS

The lack of computer-aided design infrastructure held back early work in silicon microelectromechanical systems technology.

While MEMS drew heavily on existing integrated circuit technology, the related CAD packages were not very compatible with integrated microsystems, which employ much more complex shapes.

For example, they were not well suited for describing a frame shape, which is in effect a rectangle with a smaller rectangular hole in it, and were quite inadequate when designing something as complicated as a gear with involute gear teeth and 1,000 etch release holes. A similar problem existed in the case of simulation packages, which were excellent in simulating electrical behavior, but ineffective when mechanical, optical, or other structures were introduced onto the chip.

While companies such as Microcosm Technologies and Tanner Research made early progress in addressing these issues, much of the design work was guided primarily by rules of thumb.

Since those days, the challenges of scale have been addressed by applying an increased understanding of the nanoscale physics that becomes an increasingly important factor in device reliability as feature sizes become smaller. To a very large degree, this increased knowledge is being enabled by computational simulation.

|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 مینی موتور ها
batteries are too big. And they don't last long enough—just ask any soldier, laptop user, or TV cameraman. But Alan Epstein, a professor of aeronautics and astronautics at the Massachusetts Institute of Technology, hopes to change all that with a gas turbine engine made of silicon. It's no larger than a quarter and can be stamped out a hundred at a time.

Epstein and his colleagues have been working on the little engine for more than a decade now, and they may currently be just months away from an actual working model. It's hard to tell exactly, because, unlike the fixes that might be needed to nudge a full-size turbine to readiness, every change Epstein's team makes means starting over and building the engine again.

"That's the big difference between something built in silicon, and something built conventionally," Epstein said. "If it's conventional, and you decide something's too big, you take it apart, take it down to the machine shop, then reassemble it. With our engine, once you've built it, it's one solid piece of silicon, and to make a change you have to start from scratch."





Microengines for microprocessors: These tiny silicon gas-turbine engines may soon power laptops or cell phones. And, they'll do so efficiently.


However long and difficult the design cycle, a big surprise for Epstein was discovering how similar the overall concepts of a microengine were to a turbine of any size. "We thought we'd have problems that were very different from a large engine, but in retrospect, we haven't. Our solutions are designed differently, but the challenges are the same: bearings and rotor dynamics," Epstein said.

Contrary to previous analysis, the fluid mechanics at the size Epstein hoped to build his engine turned out to be the same as those of larger engines. As long as the passages made for gas flow are larger than a micrometer in diameter, molecular kinetics are not an issue. The size of the tubes is not so small that at the molecular level the behavior of the fluid against the passage walls changes.

That said, the size of the engine does alter the design, of course—mostly thanks to the limited way tiny things are built in silicon. Whereas a larger engine might first be designed for efficiency—with the question of how to actually manufacture it put off till later—the unique problems of manufacturing in the minuscule dictate the design from the get-go.


Fine Etchings


To make whole sheets of the little turbines all at once, they are built with nine etched and bonded silicon wafers (earlier versions used only six). The virgin silicon is first coated with a photoresist, then a design pattern is applied on top. Next, the wafer is developed and baked. The silicon that remains exposed is then etched, either chemically or with a plasma. To protect the resulting vertical walls from being worn away, they are dusted with a Teflon-like polymer. (The area covered by the pattern is actually etched as well, but as the rest of the silicon is removed somewhere between 50 and 100 times faster than the pattern, the desired depth is achieved.) By repeating this process, a single wafer can have several layers. Smooth slopes may someday be achieved with a gray- scale pattern being developed at MIT's partner, the University of Maryland.

The rotor and its airfoils are carved out of a single wafer. Additional plumbing and bearings are etched onto the wafers that are to sandwich the rotor. All the layers must then be bonded together. Silicon bonds well to silicon, it turns out, and the bonded areas are just as strong as the material itself—but only if the surfaces are kept perfectly clean. A dust particle no bigger than a millionth of a meter in diameter can keep an area the size of the engine itself from bonding.

Although it would be feasible to place a separate rotor into the middle of a silicon engine, the cost and time required for such a procedure would be prohibitive—making the engines impossible to produce cheaply by the hundreds out of a single silicon sheet. Instead, the rotor is made entirely out of one of the wafer layers, but it cannot be completely freed during etching or this most crucial element may fall out during the rest of the manufacturing process. To keep from losing it, Epstein's team keeps it attached until the very end, either with a glue that can later be dissolved or with thin silicon tabs that are easily broken.




This cross-section is of an earlier concept using only five layers. The center wafer contains the etched rotor (disc and airfoils) and the rest of the sandwich consists primarily of bearings and plumbing.


Combustion occurs just outside the rotor, at the same wafer level, spinning it by pushing on its airfoils from the outside. At more than a million rpm the heat produced by the spinning rotor threatens to actually weaken the silicon, so cooling becomes a major issue. To pump out the heat more quickly, the shaft that would normally be in the center of the rotor is removed. A side benefit of the high rpms is that to human ears the turbine is silent. Electricity will be produced with either a tiny magnetic generator, or an electrostatic induction machine.

"To date, these have been driven by micro air turbines for test purposes, rather than the micro gas turbine, which has yet to produce positive mechanical power," Epstein said. With the air turbine the magnetic generator has been shown to produce 10 watts of power.



Although the turbine size is not small enough to change the behavior of fluids, it is small enough to make any fine tuning of the plumbing difficult. On large turbines, for instance, changes in fluid density are handled with tapered passages. Such tubing is currently impossible on an engine of this size, although changing the rotor's airfoil thickness can help the problem somewhat. There's also no way to make tubes with gentle curves—passages are necessarily either etched straight down through a wafer, or across it—so the plumbing has to change directions at right angles. Both limitations reduce the overall efficiency.




http://www.memagazine.org/mar07/features/thelittle/33a.jpg




From top to bottom, left: (1) A magnetic generator, 4 mm in diameter; it's almost 60 percent efficient. (2) A 6 mm diameter turbine nested neatly within the cumbustor. (3) The airfoils on this silicon wafer have thick trailing edges to make up for an inability to taper fluid paths. (4) A diamond saw will separate turbines along the lines. Empty white circles test how the material responds to processing, and squares within the squares contain MIT's logo.





Bearing the Loads


"You can indeed make million-rpm air bearing systems out of silicon and have them run reliably," Epstein said. But the bearings on such an engine have to be able to withstand not only the forces going on within, but also the sudden acceleration that might occur when, say, a cell phone is yanked off a table—or dropped on a sidewalk.

The concern is even greater for Epstein's lab since his prototypes take months to put together and are assembled one at a time. "These things are fragile, and if someone drops the wafers—it's happened at Intel. People drop things that are worth tens of millions of dollars."

As for the primary materials in use, with the etching process, the options were few. "Our choices were silicon, silicon, silicon, so we chose silicon," said Epstein. However restricted they were in their materials selection, silicon turns out not to be too bad: It can go to higher temperatures than the materials used in larger engines, and is stronger, too. Silicon nitride and silicon carbide would work well in larger turbines if it weren't for the fact that they are difficult to manufacture in large sizes without introducing flaws.

While there is clearly plenty of room for improving efficiency, the microengine may very well end up as the only real way to power, say, a laptop, an iPod, or a soldier's thermal weapon sight, to say nothing of a palm-size plane. In terms of power per pound, the little engine will easily beat batteries with an output of somewhere between 50 and 100 watts and a 100:1 thrust ratio. Overall it will perform as well as the gas turbines made in the 1940s.

So what, then, is the holdup? "We're at the stage where we chose to demonstrate each part separately. All of them work as individual devices," Epstein said. "It's getting them all to work on the same day and at the same place that's the challenge."
|+| نوشته شده توسط zatan در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386  |
 سیستم هاي میکروالکترومکانیکال چگونه فناوری است ؟
Micro-Electro-Mechanical Systems (MEMS) is the integration of mechanical elements, sensors, actuators, and electronics on a common silicon substrate through microfabrication technology. While the electronics are fabricated using integrated circuit (IC) process sequences (e.g., CMOS, Bipolar, or BICMOS processes), the micromechanical components are fabricated using compatible "micromachining" processes that selectively etch away parts of the silicon wafer or add new structural layers to form the mechanical and electromechanical devices.

[SEM micrograph]

MEMS promises to revolutionize nearly every product category by bringing together silicon-based microelectronics with micromachining technology, making possible the realization of complete systems-on-a-chip. MEMS is an enabling technology allowing the development of smart products, augmenting the computational ability of microelectronics with the perception and control capabilities of microsensors and microactuators and expanding the space of possible designs and applications.

Microelectronic integrated circuits can be thought of as the "brains" of a system and MEMS augments this decision-making capability with "eyes" and "arms", to allow microsystems to sense and control the environment. Sensors gather information from the environment through measuring mechanical, thermal, biological, chemical, optical, and magnetic phenomena. The electronics then process the information derived from the sensors and through some decision making capability direct the actuators to respond by moving, positioning, regulating, pumping, and filtering, thereby controlling the environment for some desired outcome or purpose. Because MEMS devices are manufactured using batch fabrication techniques similar to those used for integrated circuits, unprecedented levels of functionality, reliability, and sophistication can be placed on a small silicon chip at a relatively low cost.

|+| نوشته شده توسط zatan در جمعه بیست و سوم شهریور 1386  |
 news --اخبار 11/09/2007

Nano-Sun: From Traditional Printing to High Resolution Nano-Printing

 
This image created by IBM scientists demonstrates a new nano quotprintingquot technique they believe will lead to breakthroughs in ultra-tiny chips optics and biosensors. The recreation of Robert Fluddacutes 17th century drawing of the Sun  the alche ...
This image created by IBM scientists demonstrates a new nano "printing" technique they believe will lead to breakthroughs in ultra-tiny chips, optics, and biosensors. The recreation of Robert Fludd's 17th century drawing of the Sun – the alchemists’ symbol for gold -- was created by precisely placing 20,000 gold particles, each about 60 nanometers in diameter. This method could be used for mass production to place particles as small as 2 nanometers in diameter to fabricate atomic scale nanowires, ultra tiny lenses for optics and biosensors for healthcare. Credit: IBM

IBM researchers in collaboration with scientists from the ETH Zurich have demonstrated a new, efficient and precise technique to “print” at the nanoscale.

Sponsored Links (Ads by Google)

Microfluidic Chips - Devices fabricated from glass to your specifications
www.translume.com

Nanotechnology - Subscribe to free e-letter to get the latest on Nanotech investing!
www.nanotechinvestornews.net

Nano-positioning - hydraulic nanopositioner HYDRAP large travel distance 400 µmeters
piezomechanik.com

The method, which allows the scientists to place individual particles precisely where they want them, could advance the development of nanoscale biosensors, ultra-tiny lenses that can bend light inside future optical chips, and the fabrication of nanowires that might be the basis of tomorrow’s computer chips.

Though still a few years from being used widely, the new technique shows promise for real world applications outside of the lab without major profound new inventions, and could lead to high-volume manufacturing techniques for nanostructures inside chips and other devices that are more efficient and cost less than today’s methods.


Top - The traditional printing method known as "gravure printing", where an image is etched on the surface of a metal plate, the etched area is filled with ink, then the plate is rotated on a cylinder that transfers the image to paper or other material. This method allows for features as small as 10,000 nanometers, far too big for use in electronics. Bottom - IBM's novel new nano printing method, which uses a self-assembly process to control the arrangement of tiny nanoparticles, in this case 20,000 gold particles, each about 60 nanometers in diameter. The gold nanoparticles are swept across a surface and convective forces in the liquid push the particles into grooves in the surface, forming nanostructures with a well-defined geometry. The IBM scientists believe this method could be used for mass production -- more efficiently and at a lower cost -- to place particles as small as 2 nanometers in diameter to fabricate atomic scale nanowires, ultra tiny lenses for optics and biosensors for healthcare. Credit: IBM
“This method opens up new ways to precisely and efficiently position various kinds of nanoparticles on different surfaces, a prerequisite for exploiting the unique properties of such nanoparticles and for making their use economically feasible,” explains Heiko Wolf, researcher in nanopatterning at IBM’s Zurich Research lab.

The achievement, published in the September issue of the journal Nature Nanotechnology, offers a promising and powerful new tool for use in a wide range of fields and industries such as biomedicine, electronics and IT that seek ways to exploit the often unique properties of so-called nanoparticles, which are defined as particles smaller than 100 nanometers.

Until now, standard top-down micro-fabrication techniques produce such tiny particles by in effect carving them out of a bigger piece of material. Printing, in contrast, adds ready-made nanoparticles onto a surface in a very efficient way and allows for different types of materials such as metals, polymers, semiconductors, and oxides to be combined in one process.

For the first time, the researchers printed particles as tiny as 60 nanometers -- roughly 100 times smaller than a human red blood cell -- with single-particle resolution to create nano-patterns ranging from simple lines to complex arrangements. Translating the resolution of these particles into a traditional printing term known as “dots per inch” or dpi, a standard measure that defines how many individual spots of ink can be printed on a certain area, the nanoprinting method yields 100,000 dots per inch, whereas common offset printing today operates at 1,500 dpi.

To demonstrate the efficiency and the versatility of their method, the researchers chose to print Robert Fludd’s 17th-century image of the sun, the alchemists’ symbol for gold. Quite fittingly, it is printed out of roughly 20,000 gold particles, each of them 60 nanometers in diameter. The printing method precisely placed one particle per dot, thus creating the smallest piece of artwork ever printed from single pigment particles.

Nanoprinting Applications

In biomedicine this printing process could, for example, be applied to the printing of large arrays of biofunctional beads that can detect and identify certain cells or markers in the body. One example could be rapid screening for cancer cells or heart attack markers. As part of new point-of-care diagnostic devices, regular arrays of functional beads could enable a fast and automated read-out that only needs the tiniest amounts of samples.

Nanoparticles can also interact with light. With the new method, optical materials with new properties could be printed, for example, for use in optoelectronic devices. So-called “metamaterials” could be created in which the printed structures are as small as the wavelength of the light and therefore act as if they were a single lens with unusual properties.

Moreover, the method holds promise for semiconductors. In one experiment, the researchers achieved the controlled placement of catalytic seed particles for growing semiconducting nanowires. Such nanowires are promising candidates for future transistors in microchips.

Printing on the Nanoscale

“In traditional gravure printing, a doctor blade is used to fill the recessed features of a printing plate with ink, in which pigment particles are randomly dispersed,” explains Tobias Kraus, of the nanopatterning team in Zurich. “In our high-resolution printing, a directed self-assembly process controls the arrangement of nanoparticles on the printing plate or template. The entire assembly is then printed onto a target surface, whereby the particle positions are precisely retained at a resolution that is three orders of magnitude higher than in conventional printing.”

The printing template geometries explored include lines to produce closely-packed nanoparticle wires, which could be used in molecular electronics; regularly spaced arrays of gold particles as seeds for nanowire growth; and arbitrary arrangements, such as the printed replica of the sun. The long-range accuracy, which measures the deviation from the desired arrangement on a large area, is similar to that of microcontact printing methods. The next steps will be to refine the method to achieve even higher accuracies, as would be required for large-scale integration in microelectronics, as well as to extend the method to print even
|+| نوشته شده توسط zatan در جمعه بیست و سوم شهریور 1386  |
 
 
بالا